Destined Hearts: A Love Story Written in the Stars

Kalalapag lamang po natin sa paliparang pandaigdig ng Ninoy Aquino, maligayang pagdating sa Manila. Sa ngalan po na bumubuo ng lipad na ito na pinangungunahan ni Kapitan Fidel sa tulong ng unang opisyal Pascual kami po ay nagpapasalamat sa patuloy na pagsakay at pagtangkilik Maligayang pagdating The stewardess announced. She stretched a little bit and looked ouside the window Nasa Pilipinas na ulit ako..... Pagkalipas ng ilang taon nag pag tira ko sa US ay iilang beses lang akong umuwi ulit sa Pilipinas. Kasal ng pinsan ng pinsan ko at sa Manila ito gaganapin. Umuwi lang din sila ng Pilipinas para magpakasal dito Matagal na talaga itong kasal sa Dubai pero gusto lang din ng pinsan niya na makasal sa Manila. Dahil ito ang gusto ni Celine na asawa ng pinsan ko na makasama ang pamilya sa wedding nila. Hanggang ngayon pag naiisip ko ay natatawa pa din ako. Ang pinsan ko at ang bestfriend kong si Celine parang dati lang parang aso at pusa ang mga ito nung bata pa kami. I shooked my head. Destiny nga naman. I smiled to myself, makikita ko na ulit sina papa. I tried petitioning him pauntang US pero tumanggi ito at hindi daw nito makakayanan ang lamig sa US. Masaya na din daw siya dahil nakapangasawa ito ng bago si Tita Sofia. My mom died when I was young and my father is the one who shouldered everything para makapagtapos ako ng pag aaral. Masaya ako dahil nakilala ni papa si Tita Sofia at may kasama sya dito sa Pilipinas. Huling uwi ko ay nung kinasal ang mga ito. I smiled bitterly. Kalakip ng kasayahan ay kalungkutan. Madami akong alaala na gusto ko nang ibaon sa limot kung maaari ay ayaw ko nang balikan pa. Kung pwede lang burahin ko na din sa isip ko.... Si Franco.... Will I see him again? Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.Bestfriend ito ng pinsan ko imposibleng hindi kami magkita. Siguradong makakarating iyon sa kasal. Ngunit kahit impossible Im praying na hindi ko na sya makita sanay hindi na kailanmam... Dahil parang madudurog ang puso ko kung makikita ko siyang muli... Alam kong kasalanan ko and I don't have the right to be hur because in the first place ako yung nanankit sa kanya.... I looked at her ring finger and stared at her simple gold band and played with it. Tami its been years.. Things have changed... But still I cant find in my heart to forgive myself.... And forget everything... Yet I know locked in the deepest part of my heart is my memories of Franco...... "I hope whatever is bothering you right now will be resolved after your trip here in The Philippines" Pukaw atensyon ng katabi nya sa kanya. She looked at the old lady beside her and smiled at her weakly. "I hope so too... " Kahit alam kong malabo na iyon.....