CHAPTER 3
1478 Words
Chapter 3:Madness
WE'VE spend our moment sa Paradise Island, two weeks din kaming nag-stay at wala kaming ginawa kundi ang magpakasaya. Dating, making love inside of our private suite.
Sana...sana ganito na lang talaga kami habang-buhay. Iyong tipong masaya na kayo na wala nang darating na problema.
Iyong kasiyahan lang ang iniisip mo kasama ang mahal natin, pero alam ko...
Darating ang araw na...malalaman niya ang tungkol sa akin pero tatanggapin naman niya ako.
Mahal na mahal niya ako, alam ko, I feel his love for me. Kung... kung magkakaanak lang sana kami baka mas sasaya pa kami.
"What are thinking, hon?" my husband asked me with his sexy and husky voice. Dang it.
"Us," maikling sagot ko at matamis na ngumiti.
"Ows? You were thinking about our love making, wife?" he playfully said at nakatanggap siya mula sa akin nang isang hampas sa braso.
"Aw, hon! That hurts!" nagtatampo niyang sambit at nagsasalubong pa ang mga kilay niya. Ang guwapo talaga niya.
"Tse! Arte nito," natatawang sambit ko at ngumiti lang ang asawa ko.
Pauwi na pala kami sa bahay namin ngayon. Natapos na rin ang short vacation namin at masasabi kong sulit naman.
Dahil sa isang isla namin naisipan na magbakasyon. Masaya roon at maganda ang lugar. Nakaka-relax.
"By the way, hon, thanks for this." He preferring my gift. A black watch.
"You're my husband, don't thank me, hon," sabi ko sabay kindat kaya napahalakhak siya. Naaaliw sa akin.
"I love you," he said in a sweet voice.
"I love you, too," ngiting tugon ko naman sa kanya.
"Sana ganito na lang tayo, 'no? Palaging masaya at walang pinoproblema," nasabi ko na lamang.
"What? Honey, you were thinking a negative again," seryosong sambit niya.
"Sana hindi magbabago ang pagmamahal mo sa akin, hon." Heto na naman ako, nagiging emotional na naman.
My husband stared at me, at hininto niya ang kotse sa gilid ng kalsada para lang aluhin ako dahil paiyak na naman ako.
"Come here, hon," marahang sambit niya.
Umusog ako papalapit sa kanya at niyakap niya ako nang sobrang higpit. H-Heto na naman ang namumuo kong luha. Hindi ko talaga mapigilan.
Sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib niya at hinaplos naman niya ang buhok ko pababa sa likuran ko.
"Iisipin ko talaga na buntis ka na, hon, you're always like this. Pansin ko, bakit nagiging emotional ka na lately, hon?" At hindi mo na maiiwasan ang magduda sa akin, Laven.
"Laven... What if... What if, uhh no. Gusto mo ba talagang magkaanak na tayo?" mahinang tanong ko at humigpit ang pagkakayakap niya sa akin.
"Every husband wanted it, wife, pero hindi naman kita minamadali. I can still wait, just tell me when you're ready, wife."
Here you go again tears, you are falling again.
"L-Laven, puwede tayong mag-ampon." Nasabi ko 'yon ng wala sa sarili.
"W-What? What are you saying, hon? Mag-ampon? You've got to kidding me! No way, mas gusto ko pa rin iyong nanggaling sa atin, Aly," naiinis na sambit niya at kumalas sa pagkakayakap namin sa isa't-isa.
He started to on the engine again and he continue driving. He clinched his jaw. A sign that he's mad.
"I'm sorry Laven, I love you."
Hindi sumagot si Laven kaya nalungkot ako.
PAGKATAPOS akong ihatid ng asawa ko sa mansion namin ay mabilis na umalis siya at hindi man lang ako sinagot kung saan siya pupunta.
Galit talaga siya sa akin. Kung bakit ba kasi ay iyon ang nasabi ko bigla. Akala ko kasi ay matutuwa siya.
"Laven, where are you?"
Nag-aalala na ako sa asawa ko, lumalalim na ang gabi pero pindi pa siya umuuwi.
Pabalik-balik ako sa paglalakad habang kinakagat-kagat ko ang kuko ko. Ganito ako kung nag-aalala sa kanya.
Laven, nasaan ka na ba kasi? Please naman, sana okay ka lang. Oh God... Where's my husband?
Alam ko na mali ang sabihin na kung puwedeng mag-ampon na lang kami. I'm just trying to do that but I made mistake, dahil nagalit siya sa akin.
Narinig ko naman na may bumusinang kotse kaya napahinto ako sa paglalakad ko nang pabalik-bakik kahit nakakaramdam pa ako nang hilo.
Si Laven! Sana siya na!
Mabilis na lumabas ako sa loob ng mansion namin at nagtungo sa gate.
"Laven!" tawag ko sa asawa ko nang makita na pagewang-gewang siyang lumabas sa kotse niya.
Mabilis na dinaluhan ko siya pero nagulat ako sa ginawa niya nang bigla niyang tabigin ang kamay ko.
"Go away!" malamig na sabi niya at kumirot ang dibdib ko.
"Laven, ako 'to." I held his arm but for the second time around, he refused my hand.
"Honey?"
"Go away! I-I don't need you!"
"You're drunk!" sigaw ko at huminto naman siya.
"W-Who are you?" tanong niya sa mahinang boses at lumapit ulit ako sa kanya.
"Aleixha, I'm you're wife, honey."
"Oh? My beautiful wife, hi honey," ngiting sabi niya at yumakap sa akin.
"Bakit ba nagpakalasing ka? You know, I'm worried!" sabi ko at inalalayan na siyang pumasok sa loob ng aming tahanan.
"Honey, uminum lang kami. Oh, my beautiful wife, who's the most beautiful woman in this world? Me! I know who was it! It was Mrs. Aleixha Medley Sullivan! You know her?" Lasing na lasing na nga talaga siya kaya kung anu-ano na ang pinagsasabi ng asawa ko.
"I know her," sagot ko at tumawa siya.
"Hmm? You know she was afraid for having our baby? Every wife, of course was afraid but every husband wanted it."
"G-Gusto mo na talagang magka-anak na tayo Laven?"
"Laven? It was me! Sino ka nga ulit?"
"Aly."
"Aly?" Bigla siyang huminto at hinarap ako.
He cupped my cheeks and smiled. Namumungay na ang mga mata niya.
"You looked exactly like my wife, you're so damn beautiful and I am such a lucky bastard to have you, honey."
"Come on, you need to rest."
* * *
PINAHIGA ko na siya sa kama namin habang nag-sasalita pa at hindi ko na nga masyadong maintindihan pa kung ano na ba ang pinagsasabi niya.
Kumuha ako ng face towel at binasa ko ito ng tubig para mapunasan ko siya.
Hinubad ko ang long sleeve niya at pinunasan ang pisngi niya pababa sa leeg niya.
"Aly..."
"I'm here."
"I-I..."
"What is it Laven?"
"I want..."
"What?"
"I want our baby right now, can you give me that?"
Napapikit ako at lumandas na naman ang luha ko. Wala ng bago sa akin, eh, ganito na ako karupok at iyakin.
Masakit lang kasi eh, masakit tanggapin na h-hindi ko mabibigyan ng anak si Laven.
"Matulog ka na, hon," sabi ko at hinalikan siya sa noo saka ako tumabi nang higa sa kanya.
Napatingin ako sa table nang biglang tumunog ito.
Cellphone? Umupo ako ulit at kinuha ang coat ng asawa ko.
May text message siya, hindi ko na sana ito bubuksan pero may nag-uudyok sa akin na buksan ko at basahin ang text message.
Wala namang password or something lock ng phone niya kaya nabuksan ko ito kaagad.
I was shocked nang makita ang name ng nag-text kay Laven. Parang may kumurot sa puso ko at bigla akong kinabahan.
"W-What is this? N-Nagkita ba sila? B-But how come?" Nabasahin ko na sana ang message ng tumunog naman ang phone ko.
Jullie is calling...
Dalawang rings before I accept the calls.
"Yes, Jullie?"
"Are you okay, Aly? Bakit ganyan ang boses mo?" tanong niya agad sa akin from the other line.
"N-Nothing, I'm fine. Napatawag ka? May kailangan ka ba, Jullie?"
"Wala, nasabi mo na ba?"
Alam ko ang ibig niyang sabihin pero ayokong pag-usapan ito kung naririto ang asawa ko. Baka marinig pa kami ni Laven.
"Jullie please, let's not talk about that."
"Nag-away kayo, 'no? Okay ka lang ba talaga? Saka Aly...I saw your h-husband."
"W-What do you mean? You saw, what?"
"Or maybe namalik mata lang ako, pero nakita ko talaga ang asawa mo sa bar."
"That was true, kasi umuwi nang lasing ang asawa ko, Jullie."
"At hindi lang siya, Aly ang nakita ko."
"H-Huh? Anong..."
"I saw your husband with someone else. Si Alica."
"Namalik mata ka nga, Jullie, b-bakit naman sila magkasama? Saka kung totoo man ito ay baka nagkataon lang na nagkita sila sa bar?"
Bigla akong kinabahan, hinding-hindi niya magagawa iyon. Kilala ko si Alica, mabait siya at mahinhin pero.... ayoko, ayokong mag-isip ng kung anu-anong bagay. Ayokong pagdudahan ang asawa ko.
Baka namalik mata lang si Jullie pero 'yong text niya?
"Hello, Aly? Nandiyan ka pa ba? Aly?"
"I'll hang up this, Jullie, mag-usap na lang tayo ulit bukas. Saka ang mga sinabi mo ay napaka-imposible," sabi ko at ibinaba ko na ang phone.
No...no...don't think of that Aly, don't.
Tiningnan ko ulit ang message from Alica.
Message from: Alica
"Thanks for the time, nag-enjoy ako, Laven."
No... mali ito, mali. Kakausapin ko na lang din ang pinsan ko bukas.
Humiga na lang ulit ako at niyakap ang asawa ko.
- Writer
