MES ENDRRASH

Ne jete hasim veshtiresi,madje vihemi ne ndonje sprov ndonjeher ,sa smundemi tia dalim themi ?! Behemi te dobet,shtrihemi ne toke, qajm, ulerasim pa ze ,pa na degjuar njeri sepse dhe te duam tna degjojn askush sdo tia dij.Hiqemi zvarre dhe ngrihemi kemba dores sikur nje femije dhe ngadal ia dalim ia nisim nga atje ku e kemi pas nis duke patur besim ne vete,pa shtrir doren te askush . Te palodhur dhe nese lodhemi e ndihemi te humbur, ne kemi endrra! Enderrojm sepse endrrat thon:-nje dit behen realitet,dhe pse gjysmake ndonjeher, perseri realizohen disi.Ama nese ne vertet kemi qellime ne jete ,nese ne kemi frym pune ,do ia dalim me vullnetin e plote qe na perfaqeson. Nje njeri shpirt mir ,punetor gjithmon me ndihmen e zotit me vullnetin e tij ia del dhe pse i rrezuar e duke u terhekur kemba dores sikur femij. Mos u dorezo dhe nese zemra te coptohet ne grimca te vogela,dhe nese syri mbushet plot me lot. Mos u dorezo dhe nese te quajn te dobet,dhe shtyjn e te hedhin tutje sikur nje gjethe vjeshte,mos u dorezo ki besim ne vete ,ne zot sepse gjithcka esht e veshtir,por jo e veshtir per tia dal. ah