Sabah ezanıynan hazırlıklarını bitirip Çakırlı'ya doğru yola çıktılar. Bahar'a en güzel kıyafetlerini giydirmişti Gülfidan. Yeşil gözleri çimen gibi parlıyordu kızının. Dün akşam odalarına çekildikten sonra "Sağolasın beyim. Benden evvel dile getirdin, Allah razı olsun." demişti Ömer'e. Ömer'in cevabı ise oldukça manidardı. "Senin aksine, ben senin bakışından ne hissettiğini anlayabiliyorum Çakırlı kızı." demişti. Yüzüne baksa belki o da anlardı Ömer'in ne düşündüğünü ama itinayla göz göze gelmekten kaçınıyordu. Utanmak ya da çekinmekle ilişkili değildi bu durum. Gülfidan onun gözüne bakıp eski yaraları deşmekten çekiniyordu. Ne zaman kaçırmadan bakarsam o zaman içimdeki ateş sönmüş olur diye bir inancı vardı kendince. Ömer'in sözünün üzerine başka söz söylememiş, Bahar'ı kontrol edip girm
