Ankara ile Çakırlı köyünün arası taş çatlasın 6 saatti ama Gülfidan yok yere 14 ay 12 gün ayrı kalmıştı ailesinden. Şimdi yok yere deyince de Allah'ın gücüne gidecek sanıyordu insan. Gülfidan bu sürede okuluna başlamış, bir senesini bitirmiş, şehirde yaşamanın şartlarına alışmış, doğurmadan da ana oluvermişti çünkü. Allah insanı yoklukla sınarken, bir yandan da başka nimetleri tattırıyordu böyle.
Gedik mezrasının başında görünen araba çocukları helecanlandırınca bizim Seyfi efendiynen ailesi de duramadı elbet yerinde. Elleri böğürlerinde, yürekleri ağızlarında, varlığından yeni haberdar oldukları torunlarını ve taze ana olmuş kızlarını beklemeye koyuldular ayvanda. Sümeyye durumu bildiğinden tırnaklarını kemiredursun, birazdan karşılaştığı manzara ona bildiklerini de unutturacak cinstendi
