“ดูเหมือน เจ้าจะใจร้อนกว่าข้าเสียอีก” ซ่งหยวนซีล้อเลียนหญิงสาวด้วยน้ำเสียงและแววตากรุ้มกริ่ม ใบหน้าอันหล่อเหลาชวนมองของเขาทำให้คนมองเกิดอารมณ์หวามไหว และชายหนุ่มไม่อิดออดที่จะปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากเรือนกาย
เขาก้มลงจูบนางอย่างกระหาย ขณะที่ใช้ศอกข้างหนึ่งยันฟูกนอนพยุงร่างสูงใหญ่ของตนเอาไว้ เพื่อไม่ให้น้ำหนักทับลงไปที่นางหมดทั้งตัว
“ขอร้องข้าสิ” เขาถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง ฝ่ามือร้ายกาจข้างถนัดไม่หยุดกระตุ้นความปรารถนาในกายหญิงสาวจนร้อนฉ่า
“ไท่จื่อ...” หลี่น่าบิดเอวด้วยความทรมาน ปลายนิ้วเรียวงามจิกลงผิวเรียบตึงบนบ่าไหล่กว้างแกร่ง
ซ่งหยวนซีก้มลงแล้วใช้ปากหยอกเย้าปลายถันสีแดงของนาง และผ่อนจังหวะขยับนิ้วมือเรียวยาวที่สอดใส่เข้าออกในความรัดรึง เหมือนจงใจยั่วยุให้พระสนมตัวน้อยเปิดเผยความต้องการที่แท้จริงออกมา
“อื้ออ... ได้โปรดเถิดเพคะ” เสียงหอบหายใจกระเส่า
ชายหนุ่มหยัดกายขึ้น นัยน์ตาสีนิลกาฬส
