ซ่งเหยียนหมิงเหยียดแขนยกลำตัวขึ้นและโจนจ้วงเข้าสู่ความสาวสดอย่างเร่าร้อน แต่ละจังหวะชวนคลุ้มคลั่งผลักดันนางทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งนางไม่อาจควบคุมตนเองได้
ร่างบางผวากอดร่างหนา นางเหนี่ยวรั้งเขาเอาไว้ด้วยทุกสิ่ง ก่อนจะกรีดร้องและกระตุกรัดรอบสัดส่วนแข็งแกร่งกำยำด้วยความซ่านเสียว
ราวกับร่างกายหลี่น่าถูกสร้างมาเพื่อปรนเปรอความปรารถนาของซ่งหยวนซีและซ่งเหยียนหมิง เลือดเนื้อของนางโหยหาความเป็นชายของพวกเขาอย่างไม่รู้จักอิ่ม
เมื่อซ่งเหยียนหมิงซวนกายนอนลงบนเตียง ซ่งหยวนซีจึงเคลื่อนร่างสูงใหญ่เข้ามาแทนที่น้องชายของเขา
“หลี่น่า ดูสิ... ดอกไม้ของเจ้าชุ่มฉ่ำน้ำรักของเหยียนหมิง”
ซ่งหยวนซีเอ่ยชวนให้นางมองไปที่กระจกส่องเงาบานยาวซึ่งตั้งอยู่ข้างหน้าต่าง เขาจับท่อนขาขาวสะล้างแยกออกจากกันกว้างจนสุดเหยียดเพื่อให้นางมองเห็นภาพบาดตาบาดอารมณ์นั้นได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น
ชายหนุ่มใช้สองนิ้วเรียวยาวชำแรกเข้
