บทที่ 13 หลอกรัก
เหมือนโลกเป็นสีชมพู ทุกสัมผัสอ่อนโยนจากพี่เสือลิลลี่ยังรู้สึกถึงมันได้ ขนาดที่ว่าตอนนี้เหมือนมีเขาโอบกอดอยู่เลย ดวงตากลมปรือฉ่ำ ปากเล็กคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อนึกถึงเรื่องวาบหวามเมื่อคืน ที่น่าตลกของเช้านี้หลังจากลิลลี่ตื่นนอนพบว่าไทเกอร์หายตัวไปแล้ว
หรือว่าเขิน...
ที่เขาทำเมื่อคืน แปลว่าเขาคิดจะจริงจังด้วยหรือเปล่านะ ขอเข้าข้างตัวเองหน่อยหนึ่งแล้วกัน
“ลิลลี่ หน้าบานขนาดนี้ อินเลิฟเหรอ”
เสียงสิบแปดหลอดของพลับพลึงดังขึ้นจากทางด้านหลัง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นเสือไม่ได้เล่าให้ลิลลี่ฟัง ดังนั้นพลับพลึงจึงยังปรากฏตัวใกล้ ๆ หญิงสาวเหมือนปกติ หน้าเล็กหุบยิ้มลงทว่าดวงตายังหวานเยิ้มปกปิดไม่มิด
“บ้าน่า พลับพลึง”
“ว่าแต่กับหนุ่มคนไหนเหรอ กับรุ่นพี่นิเทศคนนั้นหรือเปล่า”
คำถามทำให้คนตัวเล็กมุ่ยหน้าเล็กน้อย หรือเธอให้ความสนิทสนมกับรุ่นพี่คนนั้นมากเกินไปจนทุกคนเข้าใจผิด
“ทะ ทำไมถ
