บทที่ 8.2 ขึ้นบ้านใหม่
ลิลลี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะว่าผู้ชายที่ถูกกล่าวถึงเดินมาหย่อนตัวลงนั่งข้างเธอ นี่มันไม่ปกติ... ลิลลี่คิดว่าไทเกอร์กำลังตามจับผิดอะไรบางอย่างเธอแน่ ใบหน้าเล็กหันไปมองทางห้องนอนอย่างรู้สึกเสียวสันหลัง หวังว่าข้าวของของเธอจะยังอยู่ในกล่องลังเหมือนเดิม
กล่องเก็บกักความลับ....
ธีรตาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหลังจากถูกสายตาของเพื่อนรักไล่ให้ออกไปให้พ้นทาง หลายครั้งเธอจำต้องยอมทำตามความต้องการของพลับพลึง เพราะหากไม่มีพลับพลึงแล้วเท่ากับว่าเธอไม่เหลือเพื่อนให้คบหาอีก แม้ว่าบ่อยครั้งจะถูกพลับพลึงเอาเปรียบก็ตามที
“งั้นเดี๋ยวพลับพลึงกับพี่เสืออยู่คุยกันไปก่อนนะคะ ลี่จะขอไปดูที่ท้ายรถหน่อยน่ะค่ะ เหมือนว่าลี่จะยกของลงมาไม่หมด”
“อื้มไปเถอะ.. เดี๋ยวเรากับพี่เสือจัดการตรงนี้ให้เอง”
“อย่าไปนานนักล่ะ”
เสียงทุ้มของผู้เป็นเจ้าของห้องตัวจริงดังขึ้นก่อนร่างเล็กจะเดินพ้นประตูไป ลิลลี่
