Galit na Galit akong tumingin sa babaeng lumapit. May pagkakahawig din ito sa akin. Gusto kong magmura dahil may mga kahawig ako at hindi ko 'yon matanggap. Parang gusto ko tuloy papalitan ang aking mukha. Ang ayaw ko pa naman ay may kahawig ako. . . Dapat solo ko ang aking mukha o walang katulad.
“Nababaliw na kayo, My Gosh!” Agad akong tumalon para iwan ang mag-ina. Hindi ko nga sila kilala. Saka ayos lang naman kung hindi ko makita ang mga magulang ko. Ngunit bigla akong napahinto sa paglalakad nang maalala ko ang mukha ng babaeng yumakap sa akin.
Siya ba talaga ‘yon ang babaeng nasa picture at buhat-buhat ako noong baby pa lang ako. . . Isang buntonghininga ang aking ginawa. Hanggang sa tuloy-tuloy na lumapat ang aking papa sa lupa. Agad akong sumandal sa malaking puno. Mariin kong
