Vengeance of mine

Kabanata2

Eyes

Tinitigan ko ang kabayong papalit sa pwesto namin kaya lumapit lalo ako ni Jona para hindi masagasaan ng kabayo.

"Anong sabi mo? Sinong nandito?" I ask her again while im still staring at the man na bumaba sa kanyang kabayo.

"Yung pinag usapan natin kahapon."

Halos isang minuto akung nag isip kung sino ang tinutukoy nya. There, i got her point! The heirs of Sandoval. But gusto kung maka siguro kung tama ba ang iniisip ko.

"Sino?" Pag maangmaangan ko.

"Si Kuya--" natigilan sya at tumingin sa likuran ko. "Hi Kuya Vandros! Ano ginawa mo dito? Ang aga pa."

Tumingin ako sa likod ko. Wait... ito yung lalaking tumutig sakin sa mansyon! And his fvcking Sandoval! I thought, tauhan lang or something. Pero wala namang tauhan na ganito ka kasig.

Tinitigan ko sya lalo. It's like I'm memorizing his face. Ang tangos ng ilong. Angat na angat ang kanyang pagiging Sandoval. Para syang anghel na pinababa sa langit para sa isang misyon. Look at that jaw! God, it is so perfect! Hindi pa ako nakakita ng isang taong ganito sa tanang buhay ko. Bumaba ang tingin ko sa kanyang balikat. Damn! I never fantasized about this in my whole life! Look at those triceps and biceps, Lauvette! This man is close to perfect! And now, he's wearing a black t-shirt and faded jeans and boots. Kasama nya ang kanyang kabayo. Sa malayo, akala ko, ako yung mataas. Pero ngayun, hanggang balikat nya lang ako.

Iniwas ko ang tingin dahil parang nakahalata na ang lalaki saking harapan. Kinurot ko nanaman ang aking tagiliran. Damn, self! Stop fantasizing about him! Matanda sya ng ilang taon... wait? Ilang taon naba eto?

Nilingon ko si Jona na busy kakachukchakan kay Vandros. Habang sya naman ay naka tingin sakin. Again, wearing the same aura as the way he stared at me yesterday. Nakaka intimidate.

"Mind if you introduce your friend, Jona?" Biglang tugon ni Vandros na nakapa balik sa aking urat.

"Ay oo nga pala. Kuya, this is Lauvette. Lauvette, this is Kuya Vandros."

Nag katitigan kami for almost 24 seconds. Yes binilang ko! I just want to.

Inangat nya ang kanyang kamay kaya kinuha ko iyon at naki pag shake hands. Ang lambot ng mga ito. Halatang naka higa sa mga salapi at walang ginagawa sa buhay.

Agad akung bumutaw sa pag kakahawak nya sobrang higpit na eto. Whats with people? 'Bat hinihigpitan nila ang pag hawak nila sakin? Kahapon pa ito ah!

"Saavedra..." Biglang utas nya na nagpa kunot ng noo ko.

That's my father's family name! Nakakatitig parin sya sakin. Like, ano? May balak ka bang masama? Kilala mo ba ang papa ko?

Umigting ang panga nya sa ginawa kung pag kunot noo. What? Kay bago bago mo dito, ganyan na ugali mo.

Iniwas ko uli ang tingin kasi parang pinapatay nya na ako. I don't like the way he stares at me.

Kumalabog ang puso ko ng nag salita uli sya.

"You look like him..."

This time, hindi lang ako ang nalito. Pati na rin si Jona naka taas ang kilay habang tinitigan ako.

"Nino, kuya?" Nag lakas loob na tanungin ni Jona si Vandros.

I want to call him kuya too. Pero hindi ako komportable. I just want him to call Vandros. Thats all.

Umiling lamang si Vandros at pumasan sa kanyang kabayo.

"Sige na, Jona... baka ma lalate kayo."

Tumango lang si Jona habang ako naman hinatak sya pero tinitigan ko parin sya at yung kabayo.

Tumango na rin ako nag nag paalam na sa kanya ng bigla akung sapakin ni Jona.

"Aray! Ano ba! Kay aga ha, nananapak ka jan."

"Bakit hindi ka nag kuya sa kanya? He's way older than you. Klaro naman sa pangangatawan."

"Bakit, ilang taon na ba yun?" I spat. Habang hinihimas ang aking ulo.

"Mag 23 na sya ngayung linggo."

Tumango lang ako. His 5 years older than me. Like what I've said, im not comfortable calling him kuya. I don't want to call him kuya.

Narating namin ang room namin, nag ka gulo ang mga kababaihan at nag uusap.

Tinagilid ko ang ulo ko, alam kung lalaki nanaman ang pag uusapan neto. Oo, malapit ng matapos ang pasukan at gra-graduate na kami. But, i really don't memorize their names. Kailangan pa ba yun? They always say, family daw kami dito sa classroom. Well... wala akung na fefeel na ganun. Kasi they always feel threatened when im around. Im not judging them. Iyon ang nakikita ko sa kanilang mukha.

Minsan, ginagawan nila ako ng storya. Pero dahil nangingibaw sakin yung 'kung may pinag aralan ka, alam mo kung sino ang papatulan or hindi'

Naramdaman kung lumingon sa side ko si Janice at ako naman ang pinag uusapan. Narinig iyon ni Jona kaya tumawa sya.

"Ang hirap kasi sayo, Lauvette, sobrang ganda mo to the point sinisiraan kana sa ibang nag kagusto sayo. Hay nako! How to be you?" Pangangantyaw nya.

Umiling lamang ako at tinoon ang pansin sa librong binabasa ko.

Biglang nag shift yung pinag usapan nila. From me to Vandros... yeah, pinag usapan na nila yun. At klarong klaro dito kasi tumili na sila.

"I saw him today. Sa rancho nila! Godness, his like a Demi God! What if, naka s*x ko yun? Oh my im getting wet na!" Sabi ng isa sa mga babaeng mukhang ispasol sa kanilang grupo.

Umirap lamang si Jona sa narining.

"As if namang papatulan iyon ni Kuya..." she uttered.

I also fantasize him but hindi na umabot sa point na gusto kung makipag talik sa kanya. Im not that kind of woman! Na makikipag s*

x lamang sa lalaki dahil gwapo ito. Where's your dignity, Woman? Desperate sh*t. Ew! Pinag patuloy ko ang pag babasa hanggang pumasok na si Mrs. Maano. One of my hell days. Kasi ako ang pinag lilihian neto kaya parati akung inaway. Tinitiis kulang kasi buntis ito. Ganito kaya si mama nung pinag buntis nya ako?

Pasimple akung ngumiti ng naalala ko si mama. Mas masaya sana kung nandon din si papa. How i wish i have a so close perfect family.

May ipinakopya sya sa amin na sobrang haba pero natapos ko naman. At ako yung unang naka tapos kaya inutusan ako ni Mrs. Maano na puntahan si Ms. Magbanwa para papuntahin dito.

Tumango lamang ako at nag tungo na rin sa kanyang faculty room. Habang nag lalakad ako sa ground, tinitigan rin ako ng kapwa kung seniors kaya napa yoko ako.

Tinakbo ko ang Faculty room para maka iwas doon sa pantitig.

Kumatok muna ako at pinihit ang doorknob para maka pasok.

As i enter, nakita ko ang guidance councillor at principal doon kasama ang matandang lalaki na hindi gaano ang layo sa edad ni mama. Eto yung nakita ko picture frame ni Ma'am kahapon.

"Oh, what brought you here?" Striktang tanong nag principal na kumalabog sa puso ko.

Habang kinakausap ko ang principal, may binulong si Ms. Magbanwa sa lalaki. I deep sighed he realised at tinitigan nya ako mula ulo at paa.

"Uhm, im sorry for distorbing your session, Madame, i didn't mean too." I politely apologized to them. "Ms. Magbanwa pinatawag ka po ni Mrs. Maano." At tiningnan sya habang namumula ang mata.

Naramdaman ko ang tulis ng tingin sakin ng principle kaya pinagdilatan ito ng tingin ng Guidance Council. Napadpad ang tingin ko sa lalaking katabi ni Ms. Magbanwa. Kamukha nya ito. From emerald eyes to porcelain skin. Kumalabog ang puso ko sa inisip. We have the same eyes! He has my eyes to! We also have same features. Same hair color. What a coincidence.

Tiningnan nya ako gamit ang mapupungay nyang mata. Kaya tinagilid ko ang ulo ko at tiningnan uli si Ms. Magbanwa na naluluha na rin. Whats with these people? Mag iiyakan nalang ba sila dito?

Tumango lamang si Ms. Magbanwa at umuna ng lumabas. Sinenyasan rin ng lalaki ang Guidance council at Principal na lumabas muna. Tumango lamang ang mga ito at isa-isang umalis.

Umupo ang lalaki at sinenyasan rin ako na umupo. Tatanggihan ko sana pero i think this is our visitors na mag to-tour sana kaso nandito ako. I don't wanna be rude. Kay umupo ako at hinarap sya.

He release a big sigh bago sya nag salita.

"You are?" He said in a dark tone.

Nakakatakot iyon. Parang pinagalitan nya ako sa ginamit nyang tono. Naramdaman kung nangiginig ang kamay ko. I never been this scared before. Pero yung tono ng pananalita nya ay para akung nasa korte ako. Parang hinahatulan ako sa korte.

Self, don't be scared. We don't know, he had a good side. Just answer his questions and you can go...

"I-im, Lauvette, sir. Lauvette C-castillo"

Tumango lamang sya. He sighed again. Like what Ms. Magbanwa did yesterday. Sighed of relief.

Naramdaman kung lalabas ang dibdib ko kaya napahawak ako neto. Hey, chill heart! Para akung galing karera na tumakbo ng ilang milya sa nararamdaman.

"Your mothers name?" He asked me again. But this time, malumanay na ang boses na ginamit nya.

"Cassandra Castillo, sir..."

Tinitigan nya ako kaya napa yoko ako. I remember we have the same eyes! Emerald blue.

"Look at me..." yun ang sabi nya at napatitig rin ako sa kanya.

Napaluha ako sa ginawa ko. Parang ang gaan sa pakiramdam. Parang natagpuan ko ang isang bagay na matagal ko ng hinahanap. It feels like im in heaven. This man infront of me make me feel comfortable. Hindi agad ako bumitaw sa titig. I want to memorize it all.

"We have the same eyes..." yun ang nasabi ko bago ako nag breakdown.