3

990 Words

EP3 - ซ่อนสวาท (ฟีน) “ตามฉันไปที่ห้อง!” เสียงทรงพลังของฟีนดังขึ้นในขณะที่เอมิลี่กำลังจะเดินผ่านตัวบ้านใหญ่เพื่อกลับไปที่บ้านหลังเล็กของตัวเอง “พะ..พี่ฟีนมีอะไรกับเอมเหรอค่ะ เอม...” “บอกให้ตามก็ตามมา!” ฟีนเดินสวนกับเอมิลี่ ก่อนที่จะเดินพ้นตัวเธอ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่แฝงความน่ากลัวอยู่ในนั้น ฟีนเธอขึ้นห้องของตัวเองไป เอมิลี่มองซ้ายมองขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใครแล้วจึงเดินตามฟีนขึ้นไปก่อนเดินเข้าไปในห้องของเขา สายตากลมโตต้องเบือนหน้าหนีทันทีเมื่อร่างแกร่งของชายหนุ่มกำลังเปลือยเปล่ามีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวเท่านั้น “จะยืนนิ่งทำไม!” ฟีนเอ่ย “พี่มีอะไรค่ะ เอมเหนื่อย เอมขอตัวไปพักก่อนนะคะ” “เธอมีสิทธิ์หรือไง!!” “โอ๊ย!! พี่ฟีน..” มือหน้าของฟีนคว้าเข้าที่ใบหน้าก่อนบีบลงบนแก้มของเธอจนเจ้าตัวถึงกับร้องเสียงหลง “เธออยู่ที่นี่ในฐานะอะไรจำได้มั้ย!!!!” ฟีนเอ่ย “ฮึก! คะ..คนอาศัยค่ะ” เอมิบี่เอ่ยทั้งน้ำตา มือพรางจับมือแกร่งที่บีบใบหน้าของเธอจนเจ็บเพื่อบรรเทาแรงกดลง “แล้วเธอมีหน้าที่ทำอะไรให้ฉัน!” ฟีนเอ่ย “บะ..บำเรอ..” “จำได้นิ!! งั้นก็ทำซะ!! เพราะตอนนี้ฉันกำลังอยาก!” ฟีนเอ่ยก่อนสะบัดมือผลักเอมิลี่ทรุดลงนั่งกับพื้น แก้่นกายลำใหญ่ที่กำลังพองตัวต่อหน้าเอมิลี่แบบนั้น มือเรียวสั่นเทาด้วยความกลัวค่อยๆยื่นไปจับแก่นกายแล้วค่อยๆยันตัวขึ้นเล็กน้อย ทั้งที่ใจไม่ได้อยากทำ แต่กลับขัดขืนเขาไม่ได้ ปากเรียวค่อยๆครอบครองแก่นกายตรงหน้าจนเรียกเสียงครางจากเจ้าของร่างได้เป็นอย่างดี “อื้มส์” อ๊อก!! อ๊อก!! อ๊อก!! อ๊อก!! เอมิลี่ยังคงดูดดึงแก่นกายของฟีนไม่หยุดจนกระทั่งเขากำลังจะถึงฝั่งฝัน “มานี่!!” แขนแกร่งกระชากร่างบางของเอมิลี่จนลอยไปตามแรงล้มลงบนที่นอนอย่างไร้ความอ่อนโยน เสื้อผ้าถูกปลดออกโดยไร้การขัดขืนของหญิงสาว หากยิ่งขัดขืนเธอจะยิ่งเจ็บตัว เพราะฟีนไม่เคยออมแรงสักครั้ง ยิ่งขัดใจฟีนยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ “อ๊า!! เจ็บ!” “เอามากี่ครั้งแล้ว อย่ามาสำออยเจ็บ!!!” ฟีนสับเอวสอบใส่ร่องสวาทของเอมิลี่เต็มแรง กลิ่นคาวเลือดค่อยๆลอยเตะจมูก เมื่อร่องสาวบาดเจ็บจากแรงกระแทก แต่ผู้กระทำมันกลับยังย้ำยีเธออยู่แบบนั้นนานนับชั่วโมง “อ่าส์!!!!!!” ชายหนุ่มถึงฝั่งฝันจนสุดปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นออกมาจนท่วมท้น ก่อนที่จะถอนท่อนเอ็นออกทำให้ที่นอนที่เอมิลี่นอนทับเปื้อนเป็นวงกว้าง ร่างเล็กๆของเธอเจ็บจนลุกแทบไม่ขึ้นก็ต้องลุกรีบใส่เสื้อผ้า ชายหนุ่มเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวสักนิด เรี่ยวแรงที่แทบไม่เหลือทำให้เอมิลี่ต้องกัดฟันเอาแรงเฮือกสุดท้ายเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ฟีนก่อนรีบออกจากห้องของเขาไป FEAN TALK ผมจบบทรักกับเอมิลี่ ผมก็เดินเข้าห้องน้ำทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจเธอเหมือนทุกครั้ง ผู้หญิงคนนี้จะเป็นนางบำเรอให้ผมไปตลอดชีวิตจนกว่าผมจะเบื่อเธอ แต่สำหรับผม เธอสะอาดและจะกินเมื่อไหร่ก็ได้ ตอนไหนก็ได้ เธอไม่เคยมีแฟนมีแค่ผมที่มีอะไรกับเธอ แล้วเธอก็อยู่ในโอวาทผมมากด้วย พูดนิดพูดหน่อยก็ยอมผมไปหมด เธอก็ดีกว่าผู้หญิงที่ต้องซื้อกิน พวกนั้นไม่สดไม่สะอาดแบบนี้ แต่จะให้ผมคบเธอ คงไม่มีวันนั้น! ?ไอโซ่ ผม : ว่าไง ไอโซ่ : มึงอยู่ไหนว่ะ ผม : อยู่บ้านยาย มึงมีอะไร ไอโซ่ : ทำไมไปนอนแต่ที่บ้านยายว่ะ ตอนนี้กูอยู่คลับ มาดิ ผม : เออๆ เดี๋ยวกูไป ไอโซ่ : มีคนรอมึงอยู่ด้วย รีบมา ผม : อืม NCLUB ผมขับรถมาถึงคลับ เจอไอ้โซ่ ลูกของน้าแท้ๆผมเอง อายุไล่เลี่ยกับผม จริงๆมันเด็กกว่าแต่มันเสือกไม่เรียกผมพี่เหมือนคนอื่นๆ “มึงนี่มาช้าจริงๆ ขับรถหรือเดินมา” ไอโซ่เอ่ย “หุบปากเถอะมึงน่ะ!” ผมเอ่ย “นี่ไงคนที่รอมึง” ไอโซ่เอ่ย “พี่ฟีน” “อ้าวน้องบีม”ผมเอ่ย “น้องบีมเห็นพี่โซ่บอกจะชวนพี่ฟีนมาน้องบีมเลยมารอ” น้องบีมเธอเป็นคู่ขาผมมาสักพักใหญ่ ตอนนี้เธอก็กำลังติดผมมาก แต่ผมก็เรื่อยๆไม่ได้ปักหลักที่ใคร สุดท้ายผมก็ได้หิ้วเธอกลับมาที่คอนโดด้วย มาแล้วมีเรื่องเดียวแหละครับที่จะทำ ไม่พ้นเรื่องบนเตียง แต่ผมเพิ่งมีอะไรกับเอมิลี่มา อารมณ์ผมเลยไม่เต็มเท่าที่ควร “อ่าส์!” “พี่ฟีน เสียวจังเลย อ๊า!” ((((ครืดๆๆๆๆ)))) โทรศัพท์ผมสั่นนานจนผมต้องคว้ามันขึ้นรับในขณะที่ยังสับเอว ? ผม : ฮัลโหล ปลายสาย : พี่ฟีน.... เสียงปลายสายเป็นเอมิลี่แน่ๆผมจำเสียงเธอได้ จะโทรมาขัดจังหวะทำไมดึกๆแบบนี้ว่ะ ผม : มีอะไร อ่าส์ เอมิลี่ : พะ...พี่กำลังทำ...เรื่องนั้นเหรอ ผม : รู้แล้วก็รีบพูดว่ามีอะไร!!! เอมิลี่ : ฮึก! เอมจะทะ..โทรมาถามว่ากุญแจรถอยู่ที่ไหนค่ะ ฮึก! ผม : บนโต๊ะทำงาน แค่นี้!!! ผมวางสายเพราะกำลังจะถึงฝั่งฝัน แต่จู่ก็หมดอารมณ์ซะดื้อๆ ยัยนี่ขัดจังหวะผมอีกแล้วซิ END FEAN TALK

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more