6

1187 Words

EP6 - ซ่อนสวาท (ฟีน) เอมมิลี่ได้แต่ก้มหน้าแล้วค่อยๆแง้มประตูห้องแล้วรีบเดินออกไปในกลางดึกโดยที่ไม่มีใครรู้ เอมิลี่ยกของทั้งหมดขึ้นรถในกลางดึกนั้น เธอขับรถออกจากบ้านของหมอซีมาที่คอนโด ก่อนค่อยๆยกของทั้งหมด แต่ทำยังไงก็ยกไม่ไหว “ยกอะไรไม่ดูแรงตัวเองเลย!” “พี่ฟีน!” จู่ๆฟีนก็โปล่มาแล้วคว้ากล่องของจากมือของเอมิลี่ไปถือ แล้วเดินนำหน้าเธอขึ้นคอนโดไป เอมิลี่รีบหยิบของที่เหลือเดินตามเขาไปติดๆ “ไหนพี่บอกว่า...” “ทำไมเธอจะต้องมีคำถามเยอะ!” ฟีนเอ่ย “ขอโทษค่ะ...” “บางทีเธอก็ซื่อบื้อเกินจริงๆว่ะเอมิลี่ ฉันสั่งให้มาเธอก็มาจริงๆ ทั้งที่นี่มันจะตี2แล้วเนี้ยนะ!!!” ฟีนเอ่ย “ก็พี่ฟีนบอกให้เอมมาวันนี้นี่ค่ะ” เอมิลี่เอ่ย “ก็เป็นแบบนี้ไง!!! ถึงอยู่สภาพนี้!” ฟีนเอ่ย “ถึงเอมจะซื่อบื้อ แต่เอมก็มีหัวใจนะคะ..” “..........” เอมิลี่เอ่ยจบ ก่อนเดินเข้าห้องนอนแล้ววางกล่องลง เธอค่อยๆหยิบของออกจากกล่องแล้ววางลงบนโต๊ะ สายตาคมกริบยืนมองร่างบางที่กำลังนั่งเก็บของ ตามแผงอกและร่างกายเธอมีแต่รอยข้ำที่เขาทำไว้ เมื่อหญิงสาวใส่ชุดสบายๆสายเดี่ยวแบบนั้น “พี่มีอะไรจะให้เอมทำหรือเปล่าค่ะ ถึงมาที่นี่..” “ไม่มี” พูดจบฟีนก็เดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงเอาดื้อๆ แต่จู่ๆ โทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้นในเวลาตี2แบบนี้ คงจะเรื่องสำคัญ เพราะหลังจากรับสายเขาก็รีบออกจากคอนโดเธอไปทันที เช้า ร้าน เฟียส บาร์ แอนด์ บริสโต้ เอมิลี่ที่มาถึงที่ร้านอาหารแล้วทำงานตามปกติ ดูท่าทางวันนี้ฟีนคงจะไม่เข้าร้านแน่ๆ เพราะเวลานี้หากมา เขาจะมาถึงที่ร้านแล้ว แต่นี่ไม่มาคงจะไม่เข้าทั้งวัน “พี่ฟีนค่ะ ร้านพี่สวยจังเลยนะ” เสียงของใครบางคนดังขึ้นก่อนที่เอมิลี่จะเงยหน้ามอง ปรากฏว่าเป็นฟีนกับผู้หญิงคนนึงเดินมาด้วยกัน “นั่งซิ อยากกินอะไรสั่งเลย” ฟีนเอ่ย “งั้น น้องบีมเอาอันนี้ค่ะ” หญิงสาวที่มากับฟีนที่นั่งตรงบาร์ค่อหน้าเอมิลี่ที่กำลัฝยืนทำนั่นนี่ด้วยมือที่ยังเจ็บ “ได้ยินแล้วนิ ทำให้น้องบีมซิ” ฟีนเอ่ย “ค่ะ” เอมอลร่ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำอาหารให้กับผู้หญิงที่ฟีนควงมา เธอไม่อยากจะอยู่ตรงนี้ ไม่อยากจะเห็นทั้งคู่ จนกระทั่งทำเสร็จ ฟีนกับผู้หญิงคนนั้นนั่งคลอเครัยกันไปมาตลอดเวลาที่อยู่ในร้าน “น้องบีมบอกไม่เอาผักอันนี้ไง!” หญิงสาวคนนั้นเอ่ย “เอมิลี่!!! เธอหูแตกหรือไง ทำไมยังใส่ของที่น้องบีมไม่กินมาในอาหาร!” ฟีนเอ่ย “เมื่อกี้บอกว่าไม่เอาผักตัวนี้ แต่นี่คนล่ะตัวกันนี่ค่ะ...” “อย่าเถียง!!! ขอโทษลูกค้าเดี๋ยวนี้!” ฟีนตะคอกเสียงดังลั่น ทำให้เอมิลี่เสียใจมากเพราะเธอไม่ได้ผิด “ขะ..ขอโทษค่ะ” พูดจบเธอรีบเดินออกจากบาร์แล้วเข้าไปในห้องทำงาน ก่อนนั่งลงที่โต๊ะทันที “เอมิลี่!!!” เสียงฟีนดังตามเข้ามาในห้องทำงาน ทำเอาเอมิลี่ที่กำลังนั่งน้ำตาคลอถึงกับรีบเงยหน้า “ค่ะ...” “เธอจงใจแกล้งผู้หญิงของฉันใช่มั้ย!!” ฟ่นเอ่ย “เอมเปล่านะพี่ฟีน เอมแค่...” “เธอไมมีสิทธ์!!! อย่ามาทำแบบนี้ต่อหน้าฉันอีกนะ!!” ฟีนเอ่ย “เอมระ..รักพี่เอมผิดเหรอค่ะ เอมไม่ได้ทำอะไรเขาเอมตะ..ต้องขอโทษเหรอค่ะ ฮึก!” เอมิลี่เอ่ย “แต่ฉันไม่ได้รักเธอ!! ผู้หญิงที่ทำร้ายแม้กระทั่งครอบครัวตัวเองอย่างเธอ ฉันรักไม่ลง!!!” ฟีนเอ่ย “ฮึก! ฮึก!” คำพูดทุกคำของฟีน เหมือนมีดกรีดลงกลางใจของหญิงสาว เธอได้แต่กำมือแน่นเพราะไม่รู้จะระบายมันออกมายังไง “วันนี้เอมขะ..ขอลางานค่ะ จะไล่เอมออกเลยก็ได้ ฮึก!” เอมิลี่คว้ากระเป๋าก่อนวิ่งออกทางหลังร้านทันทีที่พูดจบ ขาเรียวก้าวลงจากรถแท็กซี่ทันทีที่รถขับมาจอด ณ ที่แห่งนึง ที่ๆเต็มไปด้วยความเงียบและความโศกเศร้า สุสานคริสแห่งนี้เป็นที่ฝั่งร่างไร้วิญญาณของพ่อแม่เอมิลี่ เธอมักจะมานั่งคุยกับท่านทั้งสองอยู่บ่อยๆทุกครั้งที่มีโอกาศ “รักคนที่เขาเกลียดเรา หนูผิดมากมั้ยค่ะพ่อ แม่ ฮึก!” นานนับชั่วโมงที่หญิงสาวนั่งพรั่งพรูคำพูดที่เหมือนต้องการหาที่ระบายออกมาไม่จาดสาย จนกระทั่งเธอเผลอหลับไปในเวลาต่อมา เมื่อสายลมเย็นๆพัดผ่านร่างกายของเธอราวกับว่าเธอถูกโอบกอดจากพ่อแม่ที่เธอโหยหา FEAN TALK ผมขับรถกลับเข้ามาที่บ้านของตากับยายเพราะวันนี้แม่โทรมาบอกว่าจะมากินมื้อเย็นที่นี่ แต่พอมาถึง ทุกคนดูเหมือนกำลังคุยอะไรกันสักอย่าง “พ่อครับ แม่ครับ” ผมเอ่ย “อ้าวฟีน น้องไม่ได้อยู่ด้วยเหรอ” แม่ผมเอ่ย “เปล่าครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ” “น้องไม่รู้ป่านนี้ทำไมยังไม่มา แม่โทรหาก็ไม่ติดเลย น้องได้ไปทำงานหรือเปล่า” แม่ผมเอ่ย “ไปครับ แต่ออกจากร้านมาก่อนผม” “คุณลองดูจีพีเอสรถเอมิลี่ซิ ว่าอยู่ที่ไหน” พ่อผมเอ่ย “เอมิลี่ไม่ได้ขับรถออกไปจากร้านครับพ่อ” “อ้าว จะเป็นอะไรหรือเปล่า หายไปแบบนี้” ยัยบ้านั่นคิดจะเล่นอะไร ทำให้ทุกคนกังวลแบบนี้ คิดว่ามันสนุกนักหรือไง สุดท้ายจบมื้อค่ำ ก็ยังคิดต่อเธอไม่ได้ ผมเลยขับรถไปดูที่คอนโดปรากฏว่าห้องเงียบสนิท เธอไม่ได้กลับไปที่นั่น หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ ผมเลือกที่จะวางสาย ก่อนจะคว้ากุญแจรถขับออกจากคอนโดของเธอไป ขับจนทั่วก็ไม่เจอ พ่อผมบอกว่าส่งคนออกตามหาแล้ว เพราะกลัวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น จนกระทั่ง 4ทุ่ม ผมกลับเข้ามาที่คอนโดของเธออีกครั้ง ปรากฏว่ารอบนี้ผมเจอเธอนอนอยู่บนโซฟา “เอมิลี่!!!” “พี่ฟีน!” “ไปไหนมาว่ะ หาแทบตาย!” ฟีนเอ่ย “หา?? หาเอมทำไมคะ...อ๊ะ!” ผมคว้าร่างเธอกระชากขึ้น ก่อนจะกดเธอให้ชนกับกำแพง “เธอจะลองของกับฉันใช่มั้ย!!!” “เอมเจ็บ!” “ฉันหามากี่ชั่วโมง เธอเตรียมถูกฉันเอานานเท่านั้นเลย!!!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more