CHAPTER ten
“HONEY, stop crying. Lalo mong pinabibigat ang loob ni Ada.”
“Tumigil ka, Arthuro!” singhal ni Tita Frances sa asawa. Binalingan nito si Ada. “Tumawag ka lagi, hija, ha? If you need anything, sabihin mo lang sa amin, okay? Paano kapag sinumpong ka na naman ng dysmenorrhea doon?”
Nagagalak si Ada sa sobra-sobrang pagmamahal na ibinibigay ng mga magulang ni Arthur Franz sa kanya. Habang-buhay siyang tatanaw ng utang-na-loob sa mag-asawa.
Pinunasan niya ang mga luha sa mga mata ni Tita Frances kahit siya man ay luhaan din. “Kaya ko na po ang sarili ko, Tita,” aniya at niyakap ang ginang. “S-si Franz po?” hindi niya napigilang itanong. Malapit nang tawagin ang flight niya pero hindi pa niya nakikita ni anino ng binata. Kanina pa siya palinga-linga, hoping he would come to sa
