CHAPTER 37 (SPG)
Mas lalo kong hinila ang kwelyo ni Haris, kapagkuwan ay walang habas na hinalikan siya. Sa sobrang lambot ng labi niya ay ayoko nang pakawalan. Nakakawala sa ulirat, para kang dinadala sa ibang dimension.
Ganoon din ang ginawa nito. Hinatak niya ang batok ko at mas nanggigigil na sinuklian ang paghalik ko. Sa dami ng nahalikan ko, walang panama lahat. Sa kaniya lang ako nabaliw, kay Haris lang ako nagkakaganito.
Nagmistulan lang kaming magkasintahan na ilang taon na hindi nagkita, parehong sabik na sabik at parehong gigil sa isa't-isa. Para kaming nangungulila sa bawat haplos, halik at yakap ng bawat isa.
Hindi naman kasi kataka-taka kung bakit ako nandito sa kwarto ni Haris, na-miss ko siya. Na-miss ko iyong ganitong klase ng pagiging marahas niya— sa ganitong paraan
