CHAPTER 33
Sa kumikirot kong ulo kaya ako naalimpungatan kinaumagahan. Napasinghap ako at mabilis na nagmulat nang maalala rin ang nangyari kagabi. Kaagad kong sinilip ang sariling katawan at nakitang iba na ang damit ko.
Narito pa rin naman ako sa kwarto ko. Saglit akong nagpalinga-linga sa paligid at hinanap si Haris. Saka pa lamang ako nakahinga nang maluwang nang matantong baka pumasok siya sa school.
Pasado alas nuebe na ng umaga, gusto ko rin sanang pumasok sa susunod na klase ngunit sa katotohanang makikita ko roon si Haris ay nagbago na ang isip ko. Although, makikita ko rin naman siya rito mamaya sa bahay kapag umuwi siya.
Pero at least, mayroon akong oras para pakalmahin ang sarili. Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin iyong kahihiyan dahil sa ginawa namin kagabi. At iyong pag
