“Kimi bağlar kanla kurulur, kimi de kırık bir kalbin kıyısında… Ve bazı kadınlar, bir erkeğin yanında değil, gölgesinde bile savaş başlatabilir.”
***
Şehinşah Derbet’in kalbinin üstüne aldığı yara, sarayın duvarlarına yankılanan sessiz bir felaketti. Herkes onun tekrar ayağa kalkacağını umut etmekle yetiniyor, ama sadece birkaç kişi onun odasında nefes alan bedeninin etrafında asıl fırtınanın koptuğunu biliyordu.
Şifalı otların ağır kokusu, kandillere asılan misk ve kehribar buhurdanlarının iç burkan dumanına karışmış, odayı hem bir tapınağa hem de bir mezara çevirmişti. Derbet günlerdir ya uyuyordu ya da yarı uyanık hâlde, bakışları tavanda sabit bir noktaya çivilenmiş şekilde yatıyordu.
Bu odanın sadık bir misafiri vardı: Öyke Sultan. Sessiz, gözleri yorgun ama elleri sabırlı. Her sa
