“Saray, dışarıdan soğuk ve sessizdi, ama içinde kimsenin bilmediği sıcak fısıltılar vardı.”-Yazar
***
-Sencer’in Lumar’dan dönüşünden 3 Ay sonra-
Shaabani Sarayı, yaz güneşinin altında parıldayan taş duvarları, gül bahçelerinden yükselen tatlı kokularla hâlâ ilk günkü gibi büyüleyiciydi. Esem burada geçirdiği üç ayın ardından artık yabancı bir misafir değil, neredeyse sarayın havasına karışmış bir parça olmuştu.
İlk zamanlar köle kızların çekingen bakışları arasında gezinmiş, her adımında gözlerden kaçan fısıltılar duymuştu. Ama zamanla, onlarla arasında görünmez bir bağ örülmeye başlamıştı. Özellikle de eğitimler sırasında...
Esem’e saray adabını, edebini öğretmek için görevlendirilen cariyeler, başlangıçta çok ciddiydi. Ancak Esem’in doğuştan gelen kıvrak zekâsı ve keskin mizah duyg
