“Bir hükümdar yürürken, ardında yalnızca asker değil, kader taşır.”
***
Babür sarayının duvarlarında yankılanan her ayak sesi, yaklaşmakta olan bir fırtınanın habercisiydi. Derbet, yaşının ağırlığını omuzlarında taşısa da bakışlarında hâlâ eski günlerin ihtişamı, kudreti vardı. Oğlu Destan’ın uğradığı hezimetten sonra, danışmanların, vezirlerin, hatta en yakınlarının sözlerini dahi dinlemez olmuştu. Shaabani’ye saldırmak, şimdi değilse ne zaman, diye soranlara artık tek kelime etmiyordu. Oysa kendi aklında cevabı netti: Hiçbir zaman. En azından şimdilik.
Shaabani gücünü göstermiş, Destan ise zayıflığını açık etmişti. Bu yara, düşmanın gözünde kolayca kanatılacak bir yerdi. Bu yüzden Derbet, yönünü başka bir düşmana çevirdi: Lumar.Shaabani’ye karşı zaferi olmayan Derbet için Lumar, onuru
