I was lost of words.
Tuwing makikita ko siya sa loob ng Ancient Sip... wala akong masabi. Nahihiya ako na ewan. Siguro, dahil doon sa nangyari sa'min. It couldn't be helped but... I still wanted to be close with him.
Ayos naman kami. Nag-uusap pa rin tulad ng dati... technically, wala namang nagbago. Pero sa isip ko... iba, e. Iba talaga. Para bang may nakaharang sa pagitan namin na hindi ko maalis kahit anong gawin ko.
After no'n... after ng halik na 'yon, parang nabago talaga ang lahat.
"Coffee, ma'am?" Iyon agad ang salubong niya sa'kin pagpasok ko sa loob ng kusina. Ngumiti ako at tipid na umiling.
"I'm fine..." Umupo ako roon malapit sa working place niya at ipinatong ang dalawang kamay ko sa table.
"It must be good to have a lot of free time... huh?" Rinig kong sabi niya.
"Ye
