Awkward.
'Yon ang unang salitang bumungad sa utak ko pagkapasok ko ngayong umaga rito sa shop. Katulad ng usual na araw, nasa harapan siya at pinupunasan 'yong mga bintana habang wala pang costumer.
So, nauna siya ngayon sa'kin, ah?
"Uh, g-good morning," I awkwardly greeted. Nilingon niya ako at ilang segundong tiningnan bago bumalik sa pagpupunas.
"Good morning, ma'am." Ilang minuto ko siyang pinanood kung paano magpunas hanggang sa naisipan ko ng pumasok.
Napakawalan ko ang isang mahabang buntong-hininga. Ang cold no'ng bati niya sa'kin. Usually, ngingiti siya at lalapit pa sa'kin para kamustahin ako kahit na araw-araw naman kaming nagkikita. Pero iba ngayon. Walang ngiti at lapit sa'kin... isang malamig na tingin na may kasamang nagyeyelong good morning lang ang naabutan ko.
We
