๘
ในที่สุดปลายดาวก็กางเต็นท์ด้วยตนเองสำเร็จ ในขณะที่คนตัวโตแค่นั่งดูหล่อนสลับกับชมนกชมไม้เพียงแค่นั้น หญิงสาวเองก็เลิกสนใจเขาไปแล้วเช่นกัน เพราะคิดๆ ไปก็ทำให้รู้ว่าการพึ่งพาตัวเองได้เป็นเรื่องที่สุขใจเกินคาดคิด เมื่อกางเต็นท์เสร็จหญิงสาวก็ถอยออกมากอดอกชื่นชมผลงานของตนเองที่หน้าเต็นท์ ก่อนจะหันไปทางเต็นท์ของคนที่ไม่แม้จะแลเหลียวพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นอย่างหยิ่งผยอง ฝ่ายนั้นทำเสียงขึ้นจมูกแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง
เมื่อความมืดมาเยือน สัตว์ต่างๆ ก็เริ่มส่งเสียงแข่งกัน หญิงสาวโผล่หน้าออกมาจากเต็นท์ของตัวเอง แล้วมองไปยังเต็นท์ข้างๆ ที่ไม่ได้เปิดไฟสว่างเหมือนเต็นท์ของหล่อน จึงพยายามมองหาเจ้าของแต่เมื่อไม่พบก็นิ่วหน้า เริ่มกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
“คุณโต คุณโตคะ”
เสียงสวบสาบดังอยู่รอบตัว ยิ่งทำให้หญิงสาวในเต็นท์ใจเต้นระทึก ดวงตากลมโตมองลอกแลก ริมฝีปากขบเม้มเข้าหากัน
“คุณโต...” หญิงสาวร้องเรียกเสียงส
