Chapter 38
Ariana Xiamara
HINDI na ako nagsalita pa. Naiintindihan ko naman ang gusto niyang iparating.
Tiningnan ko si Sabrina, ang mukha niyang walang bahid ng pag–aalangan. Determinado sa mga salitang binitiwan niya, walang puwang para sa kahit anong pagtutol.
I smiled faintly.
Slowly, I stood up from my seat, ready to walk away, when she spoke again.
"I hope you get what I mean," she said, her voice laced with mock concern.
Bago pa ako makasagot, isang mababang tinig ang pumuno sa paligid.
"Dito ka lang pala. I've been looking for you."
Sabay kaming napatingin sa pinanggalingan ng tinig.
Si Azreal. Nakapamulsa.
Nakatayo siya sa harapan ng kubo, ang mga mata ay dumapo sa akin saglit bago lumipat kay Sabrina.
"What are you doing here?" His tone wasn't exactly warm, but it was
