Chapter 07: Touch yourself

2197 Words
Chapter 07 Ariana Xiamara BAGO pa man ako makakilos, lumapit na ang dalawang bouncer sa magkabilang gilid ko. Mababang boses ang narinig ko, halos bulong. "Piringan na." Nanlaban ako, bahagya akong umatras, pero mahigpit nilang hinawakan ang magkabila kong siko. The fabric of the blindfold brushed against my skin, soft pero nakakakilabot. I wanted to scream, pero walang lumabas na boses. "Shhh...mas mabuti kung manahimik ka na lang." Ramdam ko ang pagpigil ng isa sa kanila, mas madiin ang hawak sa braso ko. They didn't hurt me, but the pressure was enough to remind me—there was no getting out of this. Humakbang ako, pilit na sumasabay sa mabigat nilang hakbang. The floor beneath me shifted from smooth tiles to rough concrete, at sa bawat hakbang ay ramdam ko ang unti–unting paglamig ng hangin. Humahaplos iyon sa balat ko, parang tinatanggal ang init mula sa katawan ko. Hanggang sa, narinig ko ang pagbukas ng pinto. Napatigil ako saglit pero hinila nila ako palapit. "Pasok." Isang marahang tulak ang nagpabagsak sa balikat ko sa loob ng tila makipot na espasyo. There was leather under my hands—cool and expensive. Kotse. Pagkaupo ko, naramdaman ko ang paggalaw ng sasakyan. Kumabig ito pakanan at nagpatuloy. Dahan–dahang lumuwag ang mga kamay ng bouncer sa mga braso ko hanggang sa tuluyan na silang mawala. Akala ko, tapos na. Pero bago pa ako makahinga nang maluwag, may naupo sa tabi ko. Napasinghap ako. Hindi ko man makita, pero naramdaman ko ang presensiya niya—mabigat at tahimik. At pagkatapos, ang pamilyar na amoy na iyon...masculine, woody, with a hint of something darker. Ilang ulit ko nang naamoy ito. It haunted me. Pumalag ako, pinilit kong lumayo. "Saan niyo ako dadalhin?" Walang sumagot. Naramdaman ko lang ang malamig na tingin niya sa akin, kahit hindi ko man makita iyon ang pakiramdam ko. Hinawakan ko ang piring sa mata ko, pilit na tinatanggal. "Wag mong alisin 'yan." His voice. Deep. Cold. Tumigil ang mga kamay ko, nanginginig. Nanatili akong tahimik at hindi gumalaw. Ang lamig ay sumisiksik sa bawat hibla ng balat ko, dumadaloy mula sa aircon na tila walang habas ang bugso. Wala akong suot kundi ang manipis na telang nakatakip sa dalawang dibdib ko at sa v****a ko—napakagaan ng tela pero ramdam ko ang kabigatan ng kahihiyan at takot. Niyakap ko ang sarili ko, pilit na tinatakpan ang mas marami pang balat na exposed. Muli kong nilunok ang kaba, pinipigilan ang pagnginig. Napaigtad ako nang maramdaman na may pumatong na tela sa mga balikat ko, jacket. The strong masculine scent covered my body at hindi ko alam kung bakit tila nagustuhan ko pa. Kahit sa kabila ng takot ko sa kanya. Hanggang sa maramdaman kong bumagal ang sasakyan, unti–unting huminto. Kasabay ng pagtigil ay ang pagbukas ng pinto. Bumukas ito nang walang ingay, pero ang naramdaman kong malamig na simoy ng hangin ay parang matalim na kutsilyong sumayad sa balat ko. May mabigat ang kamay na humawak sa braso ko. "Get out." Hinila ako palabas ng kotse. Napakislot ako sa diin ng pagkakahawak nila—parang mababasag ang buto ko sa pagkakapit nila. Isang kaluskos ang sumunod, at narinig ko ang pagbukas ng pinto. Halos hatakin na nila ako papasok. Isang maikling lakad at bumukas ulit ang isa pang pinto. Walang babala. Hinagis nila ako sa loob—parang basahan na wala nang halaga. Lumagapak ang likod ko sa malamig na sahig, nahulog sa sahig ang jacket na ipinatong sa balikat ko. Napasinghap ako, napa–upo habang kinakapkap ang sarili. I couldn't even cry. My throat felt tight, parang may nakabara. Ilang saglit na puro katahimikan lang ang naririnig ko, hanggang sa nagsimula ang mabibigat na yabag ng sapatos na papasok sa kwarto. Dahan–dahan. Malinaw ang bawat hakbang, at alam kong hindi iyon basta ordinaryong tao. Tumigil ang yabag sa tapat ko. "Stand up." His voice cut through the air—matigas, malalim, walang bakas ng awa. Nag–angat ako ng ulo, kahit hindi ko siya makita. Alam kong nakatayo siya roon, nakatingin pababa sa akin. "Take off the blindfold." Humigpit ang pagkakahawak ko sa gilid ng piring. Nanginginig ang mga kamay ko habang dahan–dahan kong inabot ang tela sa likod ng ulo ko. Nangingilid ang luha pero pilit kong pinigilan. Sa una, wala akong makita. Dilat na ako pero puro kadiliman lang ang bumungad. Unti–unti, nag–adjust ang paningin ko. Dim ang ilaw sa buong kwarto, halos walang makitang detalye. Pero sa dulo, sa pinakadilim na bahagi, ay may lalaking nakaupo. Hindi ko maaninag ang mukha niya, pero alam kong nakatingin siya sa akin. Matagal. Tahimik. Tila sinusuri niya ako mula ulo hanggang paa. Napalunok ako at iniwas ang tingin. Pero kahit saan ako tumingin, pakiramdam ko'y sinusundan pa rin ako ng malamig na titig niya. Nakatayo lang ako sa gitna ng malamlam na silid, halos hindi makagalaw. Ang lamig ng hangin ay tila kumakapit sa bawat pulgada ng aking balat, pero mas matindi ang nararamdaman kong presensya ng lalaking nasa dilim. Bigla siyang nagsalit, cold and authoritative. pakiramdam ko'y parang sumisikip ang paligid. "Dance." Isang salita lang, pero tila bumalot iyon sa akin na parang tanikala. Matigas. Malamig. Walang espasyo para sa pagtanggi. Napatingin ako sa kanya, pilit hinahanap ang mukha niya sa kadiliman. Pero ang tanging tanaw ko lang ay ang balangkas ng katawan niya, nakasandal sa upuan—tahimik pero nangingibabaw. Hindi ako gumalaw. Nanatiling nakapirme, parang idinikit sa sahig ang mga paa ko. "Don't waste my time." Mas bumigat ang tinig niya, ramdam ang iritasyon sa bawat patak ng salita. "Two million is nothing to me, so make it worth it. Dance." Napalunok ako, ramdam ang panunuyo ng lalamunan ko. Dalawang milyon. Para bang nag–echo ang salitang iyon sa isip ko. "Take it off." Halos mapaatras ako. Diretso at walang pag–aalinlangan ang tono niya, na para bang hindi ako isang tao kundi isang bagay lang na pwede niyang utusan. Napatingin ako sa kanya, pilit inaalam kung seryoso siya. "I'm not a w***e," mahina kong sabi, halos hindi marinig kahit ng sarili kong tainga. Ngunit narinig niya iyon. At tumawa siya—mahina pero matalim. "No w***e gets paid two million. Now take it off, and dance." Pakiramdam ko'y tila bumagsak ang mundo ko sa isang iglap. Hindi ako makahinga. Hindi ako makagalaw. Nakatingin lang ako sa lalaking nasa dilim. Pero ramdam ko ang mga mata niya ay hindi bumitiw sa akin, tila hinuhubaran ako kahit hindi niya ako hinahawakan. Nanginig ang mga daliri ko habang isa–isang binababa ang strap ng bikini top na tumatakip sa malulusog kong dibdib. Parang bumagal ang oras, at bawat tunog ng bumabagsak na tela sa sahig ay parang pumapasok sa utak ko, paulit–ulit na nag–e–echo. Hindi ako makatingin sa kanya, pero ramdam ko ang mga mata niyang nakapako sa bawat galaw ko. Para akong sinisilaban ng mga titig niya kahit hindi ko siya makita nang buo. Ang tanging liwanag lang sa silid ay ang ilaw na nakatutok sa akin, habang siya ay nanatiling nakakubli sa kadiliman. Huminga ako ng malalim, pilit na pinapanatili ang ritmo ng katawan ko. Slowly, I swayed my hips, letting the music in my head guide me. Ginalingan ko, hindi dahil gusto ko, kundi dahil gusto kong matapos na ito. Unti–unting bumaba ang mga kamay ko, tinatanggal ang natitirang tela na tumatakip sa p********e ko. I feel humiliated, pero ano ba ang magawa ko. Ang paghinga ko'y lumalalim kasabay ng pagtaas ng init sa loob ng silid. Sa bawat paggiling ng balakang ko, pilit kong pinapaniwala ang sarili ko na isa lang itong palabas—na ako lang ang nandito. Dahan–dahan akong lumapit sa kanya, hinayaan kong gumapang ang mga kamay ko sa bawat parte ng katawan ko na para bang dinadama ko siya mula sa malayo. Tumuwid ang pagkakaupo niya. Akala ko'y nagustuhan niya ang ginagawa ko. Pero bago pa tuluyang maglapit ang katawan namin, nagsalita siya. "Don't come closer." Matigas ang boses niya, halos pumutol sa hangin. "Just dance. That's all you're here for." Napatigil ako. Nanatiling nakaupo ang lalaki, ang mga braso niya ay nakasandal sa armrest ng upuan na parang hari sa sarili niyang teritoryo. Walang nagawa ang mga paa ko kundi umatras, bumalik sa gitna ng silid. At doon, nagpatuloy akong sumayaw—sa pagitan ng lamig ng silid at sa init ng tingin niya na kahit hindi ko nakikita ay ramdam kong hindi bumibitaw. Nanatili akong sumasayaw sa gitna ng silid, hindi pa rin humuhupa ang kaba sa dibdib ko. Hindi ko alam kung tapos na o may susunod pang ipapagawa. Pero nang bumukas muli ang bibig niya, mas lumalim ang takot na naramdaman ko. "Lie down," utos niya, malamig at walang bahid ng pag–aalinlangan. "On the bed." Napatingin ako sa kama, malapad, puti ang sapin, at tila hindi pa nagagalaw. Parang ang linis–linis nito, hindi nararapat na tapakan o lapitan ng tulad ko. "I...I don't think—" Napalunok ako, pero hindi ko na naituloy ang sasabihin. "Don't think. Just do it." Hindi ko alam kung bakit biglang nawala ang lakas ng tuhod ko. Bawat salita niya ay parang may bigat na hindi ko kayang salungatin. Sa huli, wala rin akong nagawa kundi lumakad papalapit sa kama at marahang humiga. Tumitig ako sa kisame, pilit na nilalabanan ang pagtaas–baba ng dibdib ko. Akala ko’y hanggang doon na lang. Pero muli siyang nagsalita. "Touch yourself." Napabangon ako, halos mapahinto ang paghinga. "What?" "You heard me. Play with yourself." I swallowed hard, nanlaki ang mga mata habang nakatingin sa direksyon niya. "I... I don't know how." Narinig ko ang mahinang tawa niya, mababa at tila nang–aasar. "Figure it out." Napahigpit ang hawak ko sa sapin ng kama. Hindi ko alam kung paano ko gagawin iyon. Wala akong karanasan. Hindi ko kailanman ginawa iyon—ni hindi ko nga alam kung saan magsisimula. Pero naroon ang boses niya, tila nag–aabang, hindi nagbibigay ng espasyo para tumanggi ako. Pumikit ako, pilit na inaalala ang mga eksenang napapanood ko sa porn hub. Mga babaeng walang takot na hinahaplos ang sarili nila—puno ng kumpiyansa, walang pag–aalinlangan. Pilit kong ginaya iyon, kahit ang bawat galaw ko'y halatang wala sa lugar. My one hand touched my breast. "Spread your legs," he commanded. Hindi ako kumilos agad, kaya inulit niya ang sinabi niya at wala akong nagawa kundi sundin iyon. Hindi ko alam kung ano ang mayroon sa tinig niya—an authority I couldn't ignore, a weight that made resistance feel impossible. It was as if his words held me captive, forcing me to follow without question. I spread my legs wide open, kinagat ang pangibabang labi ko sa pagpigil na wag akong mapaiyak. Pakiramdam ko nakakadiri itong pinapagawa sa akin ng lalaki ito. "Touch yourself," utos niya ulit. "Hurry up! Don't keep me waiting." I touched myself and played my c**t, pero ewan ko ba, at nakaramdam ng kakaiba ang katawan ko habang ginawa ko iyon, nasasarapan ako. Imbes na itiklop ang mga hita ko mas lalo ko pang ibinukaka ang mga ito at gumalaw ng mabilis ang kamay ko sa paglalaro sa p********e ko. Then, I inserted two fingers in my core with legs spread wide apart. Umuungol ako habang pinapaligaya ang sarili ko. Dumaan ang ilang minuto, at ramdam kong sinusundan ng tingin niya ang bawat kilos ko. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman niya, sa mga ginagawa ko, pero ako, para akong nilalamon ng hiya, kaba at kasarapan. Until, I reach my climax. I almost collapsed on the top of the bed. Hindi ko lubos maisip at bakit ko nagawa iyon. Bigla, may naramdaman akong tumama sa gilid ng kama. Napadilat ako. Isang blindfold ang nakalapag sa tabi ko. "Wear it," utos na naman niya, hindi nag–aksaya ng salita. Tiningnan ko ang blindfold, pilit na inaaninag ang itsura niya sa kadiliman. Pero kahit anong pilit ko, nanatili siyang hindi malinaw, anino lamang sa malayo. Huminga ako nang malalim at dahan–dahang isinuot ang blindfold, hinayaan ang sarili kong muling lumubog sa kadiliman—ngayon, hindi lang sa paligid ko kundi pati na rin sa loob ko. Pagkatapos kong isuot ang blindfold, naramdaman ko ang paglundo ng kama. May gumapang patungo sa gitna ng mga nakabukakang hita ko. Akmang isasara ko ang mga ito nang may kamay na pumigil, kasabay ng pagtaas ng dalawang kamay ko sa ibabaw ng ulo ko. Gamit ang isa niyang kamay, mahigpit ang pagkakahawak sa mga pulsuhan ko. Naalarma ako at napasigaw. "H'wag, please...." pakiusap ko. But instead of listening, naramdaman ko, his hard stick pointing my core, muli akong nakiusap, "wag po, gagawin ko ang lahat 'wag lang po ito. Sir, nakikiusap po ako, kahit ulitin ko ang ginawa ko kanina, 'wag mo lang akong paki–alaman," nagmamakaawa ako sa lalaki. Pero hindi nakikinig ang lalaki, umulos ito papasok sa akin, napahiyaw ako, ramdam ko ang kudlit ng hapdi at sakit doon sa v****a ko. It was my first time at sa taong hindi ko pa kilala.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD