Accidentally Meant For You

"Thank you, Jury, for your service today. Court is adjourned." the judge said. Finally, after 3 months the case is finally closed. Sinimulan ko ng ligpitin ang mga gamit ko para makaalis na rin. "Attorney, Ruiz. Sobrang thank you po talaga. Nabigyan na rin ng justice ang kapatid ko," sabi ng kapatid ng client ko. "You're welcome. Everyone deserves justice, and it is my responsibility to give it to everyone who needs it." I said with a genuine smile on my lips. Her sister is a victim of r**e. After 6 months ng pananalangin n'ya na mabigyan ng justice ay nabigyan na s'ya. Kumukulo talaga ang dugo ko sa mga taong tigang. Ba't ba hindi na lang sila magsarili? They really want to include other people with their nonsense sh*t. "Uhm sobrang salamat po talaga. Anyways, attorney if you want, we would like to invite you for launch po." Magalang na saad niya. "Ligpitin ko lang 'tong mga gamit ko," saad ko at pinagpatuloy ang pagliligpit ng gamit ko na naudlot dahil kinausap n'ya ako. "Antayin ko po kayo" she insisted. I just nodded as an answer. Hindi rin naman nagtagal ang pagliligpit ko ng mga gamit ko, natapos din ako agad after 5 minutes. "Let's go." Saad ko, agad naman siyang tumalima. Walang sawa ang pagpapasalamat niya sa akin habang naglalakad kami palabas ng Supreme Court. Naiintindihan ko kung bakit labis ang pagpapasalamat niya, pero para sa akin hindi naman na niya kailangan magpasalamat ng sobra dahil binayaran nila ang serbisyo ko at ibinalik ko lang 'yong katapat ng bayad nila. Nang makarating kami sa labas ay humiwalay na ako, susundan ko na lang ang sasakyan nila. Grabe, nakakawala talaga ng ganda 'tong pagiging lawyer minsan. Deserve kong gumala, mag-party, at tumikim ng iba't ibang chupapa. Joke. In my 28 years of experience, halik pa lang ang nararanasan ko, kawawa naman ako. Kidding aside, kaya ko naman makipag chukchakan sa iba pero talagang pinanghahawakan ko ang pangako ko sa sarili ko na never akong makikipag keme hangga't hindi ako kasal. Naku, ayoko naman maging parausan. Sa ganda at seksi kong 'to. Naniniwala rin ako sa kasabihan na "virginity is the best gift that you can give to your husband." Pero para sa akin lang naman 'yan dahil iba't iba tayo ng pananaw sa buhay. Nakita ko na tumigil ang sasakyan nila sa tapat ng sikat na restaurant dito sa BGC. Kung kaya't tumigil na rin ako. I'm just following them until they sit in a round table. "You can order that you want, attorney." The mother of my client said. I just nodded and say thank you. I just ordered what I want but not too much. We just have some chitchats and after that umalis na rin ako. Nakasanayan ko na rin na sumama minsan sa mga clients ko kapag ininvite nila ako. There's nothing wrong naman about that. When I entered into my car, I tried to find my phone to text my bestfriend. To Monique: I'm done with my case. Let's go party. After I send it, nagsimula na rin akong magmaneho pauwi ng bahay. Sobrang nakakapagod ang araw na 'to. Haggard na haggard talaga ang lola niyo. Hindi pa ako nakakalayo ay nagbeep ang cellphone ko. Kinuha ko 'yon at binasa saglit ang chat. From Monique: G. Let's try to have a party in Netherlands. Nanlaki ang mga mata ko sa message niya. Jusmiyo naman 'tong babaeng 'to. Party lang naman ang gusto ko ba't kailangan nasa ibang bansa pa. Dahil traffic pa, naisipan ko na mag reply agad. To Monique: My gosh, Mon. We can have party in BGC. There's no need to go outside the country. From Monique: Dzuh. Stop being cheap ass. You just finished a case, I bet you have a millions of money again in your bank account. Going in Netherlands won't make you a poor lady. I just rolled my eyes after I read her last message. As if I have a choice. To Monique: Fine. Let's have a flight tomorrow. Ganito ang gusto mo ah, sige magpanic ka agad ngayon sa pag impake. I don't need to worry about my baggage since my stuffs were always ready. When I arrived into my house, I fixed some of my things so I fully ready for tomorrow. After I ready everything, I already go to sleep. Bahala na si Monique magready ng flight namin. Kalandian naman n'ya 'yong anak ng may ari ng airport. --- "YANNA RUIZ WAKE UP!!!" Ang matinis na boses ni Monique ang bumulaga sa umaga ko. "What the h3ck Monique? You're too loud" I hissed. Binato ko s'ya ng unan sa sobrang bwesit. "It's time to wake up. You told me that we have a flight today. Bawal tamarin for today's video dahil naasikaso ko na ang lahat" sabi niya habang inaalog ako. "Anong oras na?" I asked, habang pinipilit ko na idilat ang mga mata ko. "It's 5 A.M. in the morning, our flight is 8 AM so if I were you, I am already starting to get ready." She answered. "How come na naasikaso mo agad 'yong flight natin?" I asked. Bumangon na rin ako kase wala na akong choice. "Nakalimutan mo ata na kalandian ko ang anak ng may ari ng airport, kaya easy pesy lang ang lahat." Sabi nya habang tumataas baba pa ang kilay. Umiling na lang ako dahil sa pinaggagawa n'ya. "Ba't ba kase naisipan mo na sa Netherlands pa tayo mag-party?' nagdududa kong tanong. "For experience. Besides it's so boring na rin kase rito sa mga bar na napupuntahan natin. It's fun to try other places or country." She answered while shrugging her shoulders. "Fine, I'll just get ready. Wait for me downstairs" I said. Tumango lamang siya bilang sagot. Pagkatapos kong makapag ayos ay dumiretso na rin kami agad sa airport. VIP kami rito kung kaya't wala ng maraming keme at inaasikaso rin kami agad. The flight from Philippines to Netherlands is 16 hours, so I still have time to rest bago ako sumabak sa gala at party namin.