Accidentally Meant For You

Chapter 10

Nang sumapit ang gabi ay nag-uwian na rin ang lahat ng bisita, maski ako ay nakisabay na kila Hogu sa pag-alis ng resort. Mananatili ako sa hotel na tinuluyan namin noong unang araw namin dito sa Singapore.

Nasabi ko na kay Hogu ang balak ko, at sinabi niya na mas mabuti raw na roon ako sa hotel na tinuluyan namin dahil parang center ito ng City at hindi kalayuan sa company na pag-aari ni Dwight.

Sa Airport ang diresto nila Hogu, samantalang ako ay sa hotel. Hindi ko na sila hinatid dahil na rin sa pagod ko.

Nang makarating ako sa hotel ay agad kong inayos ang mga gamit ko at ginawa ang mga dapat kong gawin.

"Now I have to know how can I fcking book an appointment to Mr. Dwight." saad ko sa sarili ko.

I spent my whole afternoon researching about Dwight Kryx. I gathered some informations about him but I know that it's not enough. I also figured out how can I book an appointment to him. Its one of their company policy that no one can talk to him, unless you have an appointment. Kalokohan naman 'yon? Gano'n ba siya ka-busy na tao?

Anyways, that's their policy at all. I don't have a right to say anything about it.

Nang sumapit ang gabi ay naisipan ko na mag-book na ng appointment kay Dwight. Gusto ko sana kinabukasan ay makapag usap na kami, pero full na raw ang schedule nito sa buong Linggo saad nung nakausap ko kanina. I guess I left with no choice, I need to wait until Wednesday next week so we can finally talk.

If I should have known that it is too hard and complicated to talk to him, dapat nung wedding pa lang ni Monique ay kinausap ko na siya. Napairap na lamang ako sa hangin.

I guess I'll just sleep for now. Bukas naman ay mamamasyal na lang ako at bibili ng mga damit or kahit ano. Sayang naman ang pera na dala ko kung hindi ko man lang mababawasan.

Kinabukasan ay maaga akong gumising para maaga rin akong makapaglibot. It's not my first time here in Singapore, I already been to this place for a lot of times that's why I know how things work here, unlike in Netherlands. Napailing na lamang ako ng maalala ko ang mga nangyari 2 years ago.

Hindi na rin ako nagluto ng almusal ko, sa labas na lang ako kakain para less hasle. Nag-ayos muna ako ng sarili at nagsuot ng off shoulder bodycon dress to define my shape and I pair it with a rubber shoes. I don't want to pair it with a heels since I don't have a plan to take a cab. Balak kong maglakad lang buong araw kaya heels will just make my feet hurt and suffer.

Sinimulan ko ang pag-gagala ko sa pagkain sa paborito kong kainan dito. Sa Entre-Nous Creperie. Monique was the one who introduced this place to me, and I also recommend this place.

As I entered the place I can't help but to feel hungry because I can smell the foods that they are serving in other customers.

I ordered LA Quiberon, and Coffee Espresso. I turned my eyes around the place, just like what I always doing when I'm going somewhere. The place is nice and calm.

"Here's your order, Madame."

"Thank you."

Nagsimula na akong kumain, pero dahan dahan lamang ang bawat pagsubo ko. Kahit papaano ay gusto kong magtagal muna sa place.

Habang kumakain ay naagaw ng bagong pasok ang pansin ko. I stared at the man, he looked familiar. I think it's Dwight.

I'm not mistaken, when he looked at the girl beside him I saw his side profile that's why I was able to confirm that it was him.

Is she his girlfriend? Maybe.

Mas lalo akong nagkaroon ng dahilan para makipag divorce sakaniya, as soon as possible. If he has a girlfriend, then he must agree with me. Ayoko naman maging third party sa kanila, pero kung tutuusin hindi ako magmumukhang third party kase kasal pa rin kami.

I looked at them for a while, before I continue eating. However, he kept on roaming on my mind.

I thought he's a busy business man? pero sabagay, if you truly love your girlfriend then you must always have time for her. However, does her girlfriend know that he's married? Nagkibit balikat na lamang ako dahil sa mga naiisip ko.

Inubos ko ang coffee espresso ko bago ko naisipan na tumayo. Before I left, I saw in my peripheral vision that he turned his eyes on me.

Nagpatuloy ako sa paglilibot ko rito sa Singapore. Singapore is one of the richest country in the world, and its infrastructure says it all. You can see it if you roam around. Alam mo na successful ang mga tao rito.

After a long walk, I decided to go to City Square Mall. It is the known mall in Singapore. Gusto ko munang magpalamig.

Imbis na mamili na ako ng store na papasukan, naisipan ko na magpahinga muna sa upuan na nakita ko. I'm so tired.

I get my phone to see my location, and I was bit shock when I saw that the Kryx Company is just near the mall. What if I go there later?

Wala namang mawawala kung dadaan ako mamaya, baka makalusot pa ako.

Hindi naman nagtagal ang pagpapahinga ko. Nang nakapag gain ako uli ng energy ay nagsimula na akong pumasok sa mga store sa loob ng mall.

I buy everything that I want without look to the item's prize. We know that all of us dream to do the same.

Tumigil lang ako sa pagmimili nang mapansin ko na ang dami ko na palang bitbit. Mukhang need ko na mag cab pauwi.

Napagdesisyunan ko rin na rito na ako kakain para naman matutulog na lang ako paguwi sa hotel.

How long would I stay here? Tanong ko sa sarili ko. Hindi biro ang rate ng hotel dito, kaya need ko rin makausap agad si Kryx. Habang tumatagal ay mas lalaki ang babayaran ko. Hindi naman ako natatakot sa magagastos sa hotel, pero nanghihinayang ako.

Kaya naman bago ako umuwi sa bahay ay napagdesisyunan ko na dumiretso muna sa company na pag-aari ni Dwight.

Based on my research, Dwight build his own career and name. Kahit na kilala na siya dahil King siya sa Netherlands. Malawak din ang sakop ng business niya. I wonder kung gaano kaya talaga ito kayaman.

"We're here, Madame." saad ng driver ng van na nasakyan ko.

"Kindly wait for me. I'll be back in 5 minutes." nakangiti kong sabi na tinanguan naman nito.

Dali dali akong naglakad patungo sa kompanya pero hindi pa man ako nakakapasok ay may humarang na sa akin. Sabi na eh, hindi ako makakalusot.

"Good evening, ma'am. May I know why are you here?" siguro dahil sa napansin ng guard ang mukha ko na bagong kita n'ya lang kaya niya natanong.

"Good Evening. I'm here to talk to Mr. Kryx."

Kumunot ang noo sa akin ng guard.

"You mean, King Dwight." pagtatama niya sa akin.

"Yeah. I'm here to talk to him."

"May I know first, Do you have an appointment with him?"

Umiling naman ako agad. " I have an appointment, but my appointment schedule is next week. I'm just wondering if I can talk to him now?" puno ng pag-asa kong tanong.

"Sorry, ma'am. I think you should go now, I can't let you enter the company unless you have an appointment TODAY" masungit na saad nito at pinagdiinan pa talaga yung today.

Bagsak ang balikat ko na bumalik sa nirent ko na sasakyan. Akala ko pa naman makakalusot ako, hindi pala. Grabe naman ang pagiging strict nila.

Pagod akong naupo sa kama. Ano namang gagawin ko habang wala pang next week?

Inilibot ko ang paningin ko sa hotel at nag-iisip kung may mapagkakaabalahan ba ako bukas.

What if magkalat ako para may lilinisin ako bukas?

Napailing na lang ako sa kabaliwan na naisip.

——

Nakalipas na ang ilang araw na wala akong ibang ginagawa kundi ang mag-antay na sumapit ang Wednesday.

Kaya ng sumapit na ang Wednesday ay maaga akong kumilos para rin hindi ako malate sa appointment ko. Mas mabuti na, na maaga ako kaysa late. My appointment is at exactly 9:00 AM today, and it is already 7:00 AM.

Kaya naman kumilos ako agad at nagsuot ng pormal. I wear a Rib-knit Cami Top, a White trouser, and paired it with heels. 8:00 pa lamang ay umalis na ako sa hotel, ayokong pairalin ang Filipino time ko ngayong araw dahil baka maurong pa ang appointment ko.

Confident akong naglakad papunta sa entrance ng company. Pwede kong masampal kay kuyang guard ang appointment ko dahil last time pakiramdam ko tinaboy n'ya ako.

"Good morning, ma'am. Do you have an appointment?" agad na saad nito at tila natandaan ako.

"Yes." maikling saad ko at pinakita ang appointment ko na naka save sa phone ko.

"You can now enter, ma'am. Just kindly press the 30th floor of the building, you can find the office of King Dwight there."

"Thanks." masungit kong saad bago ako tuluyang pumunta sa elevator. Sinunod ko naman ang sinabi niya.

Nang makarating ako sa 30th floor doon lamang ako nakaramdam ng kaba. What the H? Makikipag usap lang naman ako para sa divorce pero bat ako kinakabahan?

Naupo ako sa gilid nang may nakita ako na couch. It's already 8:50 A.M. I'm 10 minutes early kaya napanatag na ang loob ko.

"Good morning, miss. Do you have an appointment?" tanong ng lalaki na kakalapit lang sa akin.

"Good morning. Yes, I have an appointment at 9:00 A.M. to Mr. Dwight Kryx."

"This way, ma'am."

Sumunod lamang ako sa kaniya habang iginigiya niya ako papunta sa kung saan. Approximately 5 minutes din kaming naglakad hanggang sa nakarating kami sa dulo. Tumigil siya sa paglalakad at pumasok sa office ata. Binasa ko ang nakasulat sa pinto.

'C.E.O'

Inantay ko na lumabas uli 'yong lalaki na sa palagay ko ay secretary ng CEO or ni Dwight.

"You can now enter, ma'am."

Pumasok naman ako agad at di na ako magpaligoy-ligoy pa. Nang makapasok ako ay inilibot ko ang paningin ko. Sobrang lawak ng espasyo sa loob. Pagpasok ko ay wala akong nakita na kahit sino, tanging nga upuan ang nandito kung kaya't naglakad ako at lumiko hanggang sa nakita ko roon si Dwight na nakatayo at naka tingin sa labas ng bintana.

Tumikhim muna ako bago magsalita para makuha ko ang atensiyon niya. "Good Morning, Mr. Kryx."

Nakita ko ang ngisi nito mula sa malayo. "Good Morning, Atty. Ruiz. Take a sit." alok nito sa upuan na nasa harap niya.

Lumapit ako roon at naupo, naupo na rin siya sa upuan nya.

"Do you want some coffee?"

"No, thank you."

"I want to apologize about what happened last week. I'm too busy to wait for you to come back." Paghingi niya ng paumanhin pero wala naman sa akin yon dahil ako ang may mali.

"It's okay. I understand. I don't want to

become discursive, I'll go straight to the point of what my true intentions here. I want us to have a divorce." dire-diretso kong saad.

Nakita ko naman ang pagkunot ng noo niya at pagdilim ng tingin niya sa akin na tila hindi nagustuhan ang sinabi ko.

"Why?"

Gulantang naman ako sa tanong nito. Ba't pa siya magtatanong kung bakit? Last time nakita ko pa siya na kasama ang girlfriend niya.

"We can't be together, Mr. Kryx. Our marriage is only because of lust. I also don't want to be tied with anyone."

"Really? What if I don't want us to have a divorce?"

"Then, I'll force you."

"As if you can." may paghahamon sa tono niyo. Nawala na rin ang pagiging pormal ko rito.

"Of course, I can. Come on, I want us to have divorce before I go back to the Philippines." inis na saad ko.

He laughed without humor na tila ba gustong ubusin ang pasensya ko.

"Letchugas ka naman, Divorce lang naman." Inis na bulong ko at wala akong pake kung marinig niya, hindi naman nya maiintindihan.

"You want us to talk, pero sinasabihan mo ako ng letche dahil ayokong mag divorce tayo? Come on, hindi pa nga natin nararanasan at na eenjoy ang buhay mag-asawa." saad niya na kinalaki ng mata ko. Nag Tagalog siya! Naintindihan niya ako!

Parang gusto kong lamunin ng lupa dahil sa nangyari.