The Billionaire's Abandoned Wife

Hindi ko mapigilan ang labi ko na magpigil ng ngiti sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Finally, ipapakilala na rin akong asawa ni Amatteo mula sa isang taon namin na pagiging mag-asawa na dalawa. Sa araw pa ng anniversary ng company nila ako ipapakilala sa lahat. Napahawak ako ng mahigpit sa suot kong dress habang tahimik na nakaupo sa loob ng sasakyan. Ngayon ay nasa byahe na ako papunta sa Montefuerro Hotel kung saan gaganapin ang celebration. Kinakabahan ako, baka naroon din sina Mom and Dad. Imposibleng wala sila, as one of the most powerful families in the country with numerous businesses around the world. At isa rin ang family namin sa top 10 richest family in the country. "Mari-reveal rin ang totoong pagkatao ko. The unknown woman married by the young heir of Montefuerro is no other than the only heir of the Albrecht Empire." mahinang sabi ko sa sarili ko. Hindi ko alam kung magugulat o matutuwa ang lahat sa oras na malaman ang totoong pagkatao ko. Halos dalawang taon ko ring itinago ang tunay kong pagkatao sa lahat. Dahil ito ang hiniling ko sa aking magulang na hayaan muna ako na gawin ang gusto ko na mahanap ang lalaking hindi ako mamahalin dahil sa kung anong mayroon ako. Isa lang naman ang gusto ko, ang mahanap ang lalaking tunay na magmamahal sa akin ng totoo. Karamihan sa mga kaibigan ko ay kasal na pero hindi sila masaya. Fixed marriage or business marriage is like living in hell. 'Yung nagsama kayo dahil lang sa business merging or what. Thankfully, my family doesn't need to have a business merging with any family. Kaya malaya akong pumili ng gusto kong maging pamilya. "Nandito na po tayo, Mrs. Montefuerro." Napatingin ako sa bukas na pinto sa gilid ko. Nakita kong nakatayo si Kuya Randy sa labas na hawak ang pinto ng sasakyan na nakabukas. Hindi ko man lang naramdaman na huminto na pala ang sasakyan sa sobrang pag-iisip ko. "Ah, sorry!" mabilis akong kumilos na lumabas ng sasakyan. Hindi ko namalayan na nasa Montefuerro Hotel na kami. "Wala iyon, Mrs. Montefuerro." nahihiya pang sabi ni Kuya Randy dahil sa naging reaksyon ko. Para akong nasa alapaap tuwing tinatawag akong Mrs. Montefuerro ni Kuya Randy. Sa mansion ng Montefuerro ay isa siya sa itinuturing akong kabilang sa pamilyang iyon. Kahit na karamihan sa mga nagtatrabaho roon ay itinuturing akong basahan. Sooner or later ay bibigyan ko si Kuya Randy ng thank you gift for being kind to me. Yumuko ako bilang pasasalamat baka kung ano pang masambit ko na hindi ko na naman namamalayan. Hindi ko na siya nilingon pa at nakalimutan ko na rin alamin kung saan niya ako aabangan. Isa pa, baka isabay naman ako ng asawa ko mamaya pag-uwi. Finally, we are getting close to each other. Sana magtuloy-tuloy na talaga. Tahimik akong pumasok sa loob at mabilis na tinungo ang lugar kung saan ginanap ang event. Habang papalapit ako sa lugar ay kumakabog nang mabilis ang dibdib ko. Halos lahat ng naroon ay naka-tuxedo at gown or below the knee dress. Napatingin ako sa suot kong dress na mismong Kuya pa ni Amatteo ang pumili. Isang light blue dress na hanggang binti ko na may disenyo na maliliit na bulaklak pataas. Sa chest part ay may ribbon at sa gitna noon ay isang kulay asul na bato na makikita at iisipin mong tunay na brilyante. Simple but elegant ang dating na sukat sa katawan ko. To think that this dress was chosen by Elder Brother, Martius. Maganda rin pala ang taste ng cold guy na iyon. Hindi mo talaga aakalaing maganda rin pala ang taste niya dahil parang wala sa itsura niya na magaling siya pumili ng damit. Siguro ay marami na itong naging ex-girlfriend kaya huling-huli ang kiliti ng mga babae pagdating sa damit. Ibinalik ko na ang attention sa kasalukuyan habang naglalakad ng full of confidence sa 3 inches kong takong. "Kaya mo iyan, Ria!" sabi ko sa sarili ko. Bago pa man ako makapasok sa loob ay nakita ko na ang Mother-in-law ko na masamang nakatingin sa akin. Bawat hakbang ko ay naging mabigat dahil pakiramdam ko ay hindi ako welcome na dumalo sa event. Hindi naman ako manhid para hindi ko maramdaman na ayaw talaga sa akin ng Mommy ni Amatteo. Pero, hindi naman mababago ang katotohanang asawa ako ng anak niya. I hope she will accept me soon as her daughter-in-law kahit hindi niya alam na isa akong Albrecht. "Good evening, Mom." mahinang sabi ko na medyo kinakabahan. Parang na sense ko na agad na hindi talaga ako welcome ngayon dahil sa pagharang niya sa akin. "What are you doing here?" tila galit na sabi niya na matalim akong pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Parang dumoble ang pag-dagundong ng t***k ng puso ko sa kaba dahil sa mga katagang binanggit ng Mother-in-law ko. "Sabi ni Amatteo ay pumunta ako ngayon para pormal niya akong ipa—" bago ko pa man matapos ang sasabihin ko ay naramdaman kong may humila na sa kanang braso ko. "Ouch!" hindi ko mapigilan ang mapaaray mula sa pagkakahawak sa braso ko ng taong humihila sa akin papunta sa kung saan. Tiningnan ko kung sino ang may gawa non. Hawak nang mahigpit ni Secretary Lopez ang kanang braso ko kaya naman hinayaan ko na lang siyang dalhin ako sa kung saan. Dahil kapag pumalag ako ay katakot-takot na sampal ang dadampi sa pisngi ko. Isang beses na niyang ginawa iyon nang lumabas ako ng room ko para tingnan ang garden kung saan ginanap ang Christmas party ng company last year. Pero nakita ako ni Secretary Lopez bago pa man ako makatapak sa garden. Sinumbong niya ako sa Mother-in-law ko at doon na rin nangyari ang sampal na never kong naranasan sa buong buhay ko. Hanggang ngayon parang ramdam ko pa ang sampung sampal na iyon. My parents didn't hurt me unlike these people who always hurt me. Lalo na itong si Secretary Lopez na parang right hand ng Mother-in-law ko. "You better get out of this place or else, I will call the police and arrest you for being a trespasser!" mariing pagbabanta sa akin ng Mother-in-law ko na may matalim na tingin. "But Mom—" bago ko pa man matapos ang sasabihin ko ay may dalawang babae na ang humawak sa akin at sapilitan akong dinala sa parking lot sa labas ng Hotel. Gusto ko man tumutol sa ginagawa nila ay wala akong magawa. Ayaw kong maging katatawanan sa ibang tao lalo na't nakakakuha na kami ng attention. Nagpapasalamat ako na walang sinabi na kung ano sa akin ang dalawang babae na nakasuot ng security uniform. Napatingin nalang ako sa kawalan upang tingnan ang mga bituin. Subalit pati yata ang panahon ay hindi umaayon sa akin dahil ni isang bituin ay wala akong makita. "Paano iyan, paano ako uuwi? Hindi ko alam kung saan nag-parking si Kuya Randy." mahinang sabi ko sa sarili ko habang nanatili pa ring nakatayo kung saan ako iniwan. Biglang umihip ang malakas na hangin dahilan para manuot ang lamig sa buo kong katawan. Napayakap ako sa sarili ko para mabawasan kahit paano ang panlalamig ko. "Kung mamalasin ka nga naman, naiwan ko nga pala yung purse ko sa sasakyan, nandoon nga pala ang cellphone at cash on hand ko." nanlulumong sabi ko nang mapansin kong wala akong hawak ng purse ngayon.. Hindi ko alam kung paano ko makikita si Kuya Randy sa lawak ng space nitong Montefuerro Hotel. Dahil may malawak rin siyang parking space at garden. Kahit na hindi ko pa ito nalilibot ay alam ko na kung gaano ito kalaki mula sa mga pictures na nakita ko noon. "Bahala na." sabi ko na nagsimula ng maglakad para hanapin si Kuya Randy. Hindi pa man ako nakakalayo mula sa pinag-iwanan sa akin ay biglang bumuhos ang malakas na ulan. "Why naman gano'n? Bakit kailangan pang umulan?!" mangiyak-ngiyak na pagtangis ko habang nakatingin sa kawalan. Nararamdaman ko ang mga butil ng ulan na bumabagsak sa mukha ko. Napapikit ako at tahimik na umiyak sa nangyari sa akin ngayon. As far as I know, I am not a bad person. So, why would I need to be in this kind of situation? Habang dinadama ko ang mga patak ng ulan habang nananatiling nakapikit ang aking mga mata ay nararamdaman kong wala ng pumapatak sa mukha ko. Naririnig ko pa rin ang malakas na buhos ng ulan pero walang ulan sa p'westo ko kaya mabilis akong nagmulat ng mata. "Done?" patanong na sabi sa akin ng isang taong may matangkad na pangangatawan habang nakapayong ng kulay itim. Sinasakop niya ako ng payong niya para hindi ako mabasa gayong basang-basa na talaga ako sa ulan. "Elder Brother?" tanong kong pabalik dahil hindi ako p'wedeng magkamali sa naaamoy kong pabango. Sobrang lapit niya sa akin na kaunting galaw ko lang ay maaari ko na siyang yakapin. This manly scent na hindi masakit sa ilong ay pabango ni Elder Brother. Naamoy ko ito sa panyong pinahiram niya sa akin noon nang matapunan ako ng drinks last new year eve. "Let's go." sabi niya matapos niyang ipatong ang suot niyang coat sa balikat ko kaya napasunod nalang ako sa kaniya. "Get in." sabi niya matapos pagbuksan ako ng pinto na katabi ng upuan niya. "Eh, pero.." nag-aalinlangan kong sabi habang itinuturo ang upuan sa likod. "I'm not your driver." mariin nitong sabi sa malamig nitong tono. Nang ma-realize ko ang ibig niyang sabihin ay nakapasok na ako sa loob ng sasakyan. "Ah, sorry." Nagmumukhang driver ko talaga siya kapag sa passenger seat ako umupo. Tahimik ang naging byahe namin pero napansin kong ibang direction ang tinatahak namin. Hindi na daan papuntang Montefuerro mansion. "Elder Brother, parang mali na itong dinadaanan natin." sabi ko na napatingin sa kaniya. "We're going to my house." sagot niya na nagpatuloy lang sa pagmamaneho. We're going to his house? Bakit? Kumunot ang noo ko at dina-digest kung bakit kami pupunta sa bahay niya. Naramdaman kong huminto na ang sasakyan at napatingin ako sa isang malaking bahay. Mabilis na bumaba si Elder Brother at pinagbuksan ako ng pinto ng sasakyan at inalalayan hanggang makapasok sa loob ng bahay. "Take a shower, I'll lend you a shirt to wear." sabi ni Elder Brother na itinuro pa sa akin ang shower room. Pumasok ako sa loob ng shower room at nakita ang mukha ko sa malaking salamin. "I'm such a mess, really." napangisi ako sa itsura ko ngayon. Sa makeup kong tila watercolor na kumalat sa mukha ko. This treatment is too much for me para gawin ito sa akin ng Mother-in-law ko. Dahil ba sa akala niya na pera lang ang gusto ko sa anak niya? Hindi hamak na mas mayaman ang pamilya ko kaysa sa kanila. Pero kahit hindi maganda ang treatment sa akin ng husband ko at ng Mother-in-law. Sobrang s'werte ko na mabait sa akin ang isang Martius Montefuerro. Nagsimula na akong mag-shower at sinuot ang damit na pinahiram sa akin ni Elder Brother. Isang bagong boxer short at malaking t-shirt ang pinahiram niya sa akin. Mabilis ko rin nilabhan at ni-dryer ang dress at undies ko at sinampay ito para mabilis matuyo. Sobrang weird sa pakiramdam na wala akong suot na underwear. Nagpapasalamat ako na malaki ang damit na pinahiram sa akin kaya hindi ganoon ka bakat ang chest ko. "I didn't know that he was really kind." sabi ko habang tinitingnan ang hot chocolate na ginawa ni Elder Brother bago niya ako iniwan na mag-isa sa bahay niya. Ipinaliwanag niya sa akin kung bakit niya ako dinala sa bahay niya. Malayo raw kung ihahatid pa niya ako sa mansion kung mas malapit naman ang house niya sa Hotel. Kailangan niya ring bumalik sa Hotel para uma-attend ng event. After ng event ay susunduin niya ako rito para sabay kaming uuwi ng mansion. Ito ang unang pagkakataon na nakapunta ako sa bahay niya. Ang alam ko lang ay hindi siya madalas na natutulog sa Montefuerro mansion dahil sa mas malapit ang bahay niya sa Hotel. "Even if he rarely talks, he still explains it to me with an irritated face, huh!" natatawa kong komento habang inaalala ang mukha ni Elder Brother. Alam ko kung gaano siya nag-adjust na i-explain sa akin lahat kahit na bihira pa sa bihira siyang magsalita. I am really used to calling him Elder Brother rather than Kuya Martius. I find it hard to call him that way. Ibinaling ko ang aking attention sa laptop na nasa table. Pinahiram niya muna ito sa akin para hindi ako ma-bored habang hinihintay ko siyang sunduin ako dito. Kinuha ko ito at pinatong sa harapan ko. Alam kong may live sa website ng Montefuerro ang event ngayong gabi. Gusto kong mapanood ito kahit na wala ako sa mismong event. Excited at nakangiti pa ako nang buksan ko ang link ng live na pinagsisihan ko rin kung bakit ko ba naisipan panoorin. "Wha-What's the meaning of this?!" garalgal na tanong ko habang nakatingin sa monitor. Hindi makapaniwalang napatakip ako ng labi gamit ang dalawang kamay ko. I saw my husband kissing another woman in front of many people while the guests are cheering them up. They look like a real couple while smiling. Napahawak ako sa dibdib ko parang may tumutusok dito na mas pinapalalim pa ang pagbaon ng matulis na bagay. Simula nang ikasal kami, my husband never kiss me or even touch me. Kahit na isang hibla ng buhok ko ay hindi niya na hinawakan after naming ikasal. Samantalang noong nililigawan niya ako, he always kisses me on my forehead and cheek. My tears start to fall non-stop and my heart feels like it was chopped by a sharp object. I thought that I am used to his affairs with other women but seeing this, he openly showed that he has a mistress is unacceptable! I used to love him but he really loves to hurt me. Even though I had never done anything wrong with him. So, why would he do this to me? Because he thought that I was after his money? But, why did he marry me and after that neglected me? Maraming tanong ang tumakbo sa isipan ko na hindi ko nabigyan ng sagot. Basta ang alam ko lang ay nasaktan ako. Nasaktan ako ng taong akala ko siya na ang tutupad sa pangarap ko na nagbibigay sa akin ng bangungot ngayon. "Mom, Dad, sorry.. I failed to find my true love." As I said those words I cried all the pain that I felt. Gusto kong ilabas lahat ng sakit hanggang sa wala na akong luhang maibubuhos pa. Niyakap ko ang isang throw pillow sa tabi ko at sinubsob ang mukha ko roon saka ipinagpatuloy ang pag-iyak ko. Bawat cheer na naririnig ko sa live ay nagpapadurog pa lalo sa puso ko. Ilang minuto rin akong umiyak hanggang sa wala na akong naririnig. Mabilis akong napatingin sa laptop na nakababa na ang monitor at may kamay na nakapatong roon. Nag-angat ako ng tingin at nakita ang kaniyang mukha na bakas ang pag-aalala kahit na itinatago niya ito sa pagiging firm ng itsura. Hindi pa tapos ang party pero nandito na siya. Parang galing siya sa pagtakbo dahil pinagpapawisan siya at habol-hininga. "Elder Brother," sambit ko. "Stop crying." sabi ni Elder Brother sa mababa nitong tono at pinunasan ang mga luha kong nagkalat sa mukha ko. I felt something strange in my heart. Parang may kumurot ng kaunti dito at the same time a warm feeling in Elder Brother touches. Sa paraan ng pagpapakita niya sa akin ng pag-aalala ay hindi ko mapigilan ang mas umiyak pa. "Hic. Elder Bro—hic." I want to say thank you to him for being there for me pero mas lalo pa akong umiyak. "Ria, come on, stop crying." When I heard for the first time that he called me by my name. My vision becomes more blurry for another batch of tears to fall. My husband never called me by my name ever since. He always called me babe even when we first met. Even in my blurry vision I saw Elder Brother frustrations that he doesn't know what to do with me. Even if he doesn't know, he is still wiping my tears with his own bare hands. Maybe, if he hugs me, I would feel better and stop this tears from falling again like rain. I thought that he would hug me but.. I gasped when I felt something strange in my lips. Then my vision slowly became clearer and I saw him who was really near to me. My heart beats faster like crazy. At any moment I felt that my heart was going to explode. I even saw colors in my surroundings like fireworks. "Finally, you've stopped." Elder Brother said after being apart from my lips. Parang tangang napahawak ako sa labi ko gamit ang kanang kamay ko. Ramdam ng labi ko ang malambot na labi ni Elder Brother na dumampi roon. Nagtataka na tiningnan ko siya at hindi ko maiwasan ang mapatingin sa labi niya. Pakiramdam ko ay nauuhaw ako kaya napauwang ang bibig ko habang nakatingin ako sa labi niya. I heard him groan. "Ah, seriously? You make me even more greedy, Ria." he said before claiming me again for the second time. His lips are sweet as cake, as soft as my favorite cotton candy. I felt his hands at my back and the other one was on my head to make our kiss deep. I felt something heat on my body that wanted more of his kiss. He slowly enters his tongue on my lips and playfully sticks on my tongue. Even though this is my first time, I don't know why I expertly follow his moves. "Ah, Ria, I want you so badly to become mine." I heard him saying those words between our kisses while panting and controlling his desires on me. Alam kong mali itong ginagawa namin at pupuwede pa akong makaalis sa sitwasyon na ito habang maaga pa. Pero mas kinain ako ng lungkot at disappointment dahil sa mga nangyari sa akin. I badly want to feel this kind of love and care. I want to make love with him. Even if we're not husband and wife. Bahagyang lumayo siya sa akin at tiningnan ako sa aking mga mata. I saw a fire in his eyes that started burning. "You still have time to stay away from me, Ria." he playfully smiles while showing his desires. "Because the next time I kiss you, I will surely mark you as mine and there's no coming back with Amatteo." he firmly said it to me while looking me straight in the eyes. Tumikhim ako at iniangat ang kanang kamay ko pagkatapos ay hinaplos ko ang kaliwang pisngi niya. Napakalambot ng pisngi niya sa kabila ng firm na expression nito palagi. "Please save me. I don't want to be called The Billionaire's abandoned wife again. If you promise me that you will cherish me." I said while I felt embarrassed asking him to save me even if I am a married woman. Kitang-kita ko ang gulat sa mga mukha niya at ang pag-ngiti niya. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang ngiting iyon sa kaniyang mga labi. Magsasalita pa sana ako pero mabilis na niyang sinakop ang mga labi ko. He became more eager and deeper in kissing me. After kissing me he went to my neck and kissed me there then I felt something strange when he left a mark on my neck. Humiwalay siya sa akin at tiningnan ako na may nakakalokong ngiti. Nagsimula na siyang luwagan at tanggalin ang necktie niya kasunod ang kaniyang tuxedo. I slowly cleared my throat while looking at him stripping in front of me. Parang nawalan ako ang nununuking laway ng tumambad sa aking harapan ang perfect na hubog ng katawan niya. His 8 packs of abs and his biceps. Bumaling siya sa akin. "I like seeing you wearing my t-shirt." he said while smiling from ear to ear. He looked at me with burning desires in his eyes. "But I will love calling you Mrs. Martius Montefuerro from now on," he said and pulled me closer to him.