LAYLA(+18)

Merhaba arkadaşlar sevgiyle okumanız dileğiyle. Her kızın ilk aşkı babasıdır. Ben ise babamı hiç tanımadım. Babamı çok merak ediyorum nasıl biriydi , ne iş yapıyordu, şuan nerede ve kimlerle yaşıyordu. Beni özlüyormuydu. O da beni düşünüyormuydu. Yoksa ben aklına bile gelmiyormuydum. Aklımda hep aynı sorular dönüp duruyordu. Parka gittiğimde kızlarını salıncakta sallayan, kızlarının elinden tutan babalarını gördüğümde imrenerek bakardım. Onlar gittiğinde neden benim babam benim elimden tutup parka götürmüyordu. Ben çok kötü bir çoçukmuydum da babam yoktu diye düşünürdüm. Ağlamak istesemde annem de benimle birlikte üzülür diye onun yanında ağlamaz gece eve geldiğimizde gizlice yatağıma uzanıp yastığıma sıkıca sarılıp ağlardım. Her zaman uyumadan önce babamın gelmesi için dua ederdim babam gelmesede hiç bir zaman umudumu yitirmeden bıkmadan usanmadam dua ederdim. Biliyordum bir gün babam gelecekti. Merakıma engel olamadan anneme babamın nasıl biri olduğunu sık sık sorardım. Anneme babamı her sorduğumda yüzüne çöken üzüntü ve kederi gördükçe kararımı değiştirmiştim, anneme babam hakkında soru sormayı küçük yaşlarda bıraktım. Annem benim her şeyimdi ve onun üzülmesini istemiyordum. Annem benim bu hayatta ki tek dayanağımdı. Annemin hastalığı nedeniyle okulumu bırakmak zorunda kalmıştım. Annem çok fazla kızsa da mecburdum. En çokta okulumu bıraktığım gün babamın yokluğunu hissettim. Babam olsaydı böyle olmazdı. Babam olsaydı anneme ve bana bakardı. Bende okuluma devam ederdim. Annem öleli nerdeyse 2 ay olmuştu ve ben hala annemin bana bıraktığı mektubu okumamıştım. Her defasın da mektubu elime alıp geri bırakmıştım. Okumaktan çekiniyordum sanki o mektubu okursam her şey kötü olacaktı. Annemin yıllardır bana anlatmamış ne gibi bir sırrı olabilirdi. Tabi ya bu mektup kesinlikle babamla ilgiliydi. Hemen okumalıydım. Sonunda babam hakkinda bir bilgiye sahip olacaktım. Yıllardır aklımda dönüp duran soruların cevabını alacaktım. Heycanla meptubu elime aldım ve derin bir nefes aldım okumaya başladım. Okuduktan sonra kocaman bir şok yaşadım. Benim babam böyle bir adam olamaz. Hala inanmak istemiyordum bunu yapmış olamazdı. Canım annemin neden babam hakkında konuşmadığını anlamıştım. Onu bana anlatmamıştı,gerçek yüzünü söylememişti. Bir insan bu kadar acımasız olamaz. Gözlerimde ki saf sevginin yok olmasına dayanamıyacağı için bana anlatmamıştı. Aslında susarak annem beni korumuştu. Çoçukluğumdan beri tek aşkım olan babam aslında bir caniymiş. Ve ben 19 yaşımda gerçekleri öğrenmiştim. Şimdi kafamda ki boşluklar yavaş yavaş doluyordu. Onun lafı geçtiğinde neden uzaklara dalıp gittiğini neden yüzünü hüzün kapladığını yavaş yavaş anlıyordum. Aslında tüm bu yaşananlardan sonra canım annnem az bile tepki veriyormuş bir kez daha anladım. Anneme neden bu kadar güçlüsün? -Anneleri ayakta tutan evlatlarıydı. Derdi şimdi annemin bu sözlerini anlamını kavramaya başlamıştım. Annem aslında bu zorluklara sadece benim için dayanmıştı. Tek amacı beni büyütmekti. Anneme bağırdığım kızdığım günler gözümün önüne geldiğinde. Yüreğimi büyük bir pişmanlık kapladı. Anneciğim ne olur beni affet. Yine yatağıma uzandım bu sefer yastığıma sarılmadan özgürce ağladım. Artık ağlama sesimi duyup üzülecek bir annem yoktu. Ana koIIarı şefkatten yoğruImuştur, çocukIar orada derin derin uyurIar. Seni çok seviyorum anne... ✴ Giriş bölümü oldu. Birdaki bölüm daha uzun olacak. ⭐Bölümü nasıl buldunuz? ⭐ Oylarınızı ve yorumlarınızı esirgemeyin. ⭐Hatam varsa affola.