-VIII-
"Son defa umut et...çünkü bitti."
Kulağımda bir şarkı çalarken çoktan derinlerde, dipsizlik diyeceğim o yerde düşünüyorum. Beni yine üzecek bir şeyler oluyordu. Benim etrafımı saran kalabalıklar, benden ötede gelişen olaylar ve yine umutsuzluk. Kimse için feda edecek hayatım yok. Hoş benim benden başka dostum da yok. Sığınacak yerim yok. Yalnızım, yalın bir yalnızlığı ta bebeklilten beri taşıyor omuzlarım.
Beni duyabiliyor musunuz(?)diye bağırıyor içim boş bir sokağa bağırır gibi, ama bir yanım hep biliyor...kimse ne kadar yalın olduğumu bilmeyecek. Ağlıyorum diye üzülmeyecek kimse. Yaralarımın kabuk bağladığı yerden kopmasına izin vermeyecekler. Onlar hep orda kalacak. Kalbimde,kalbimin içinde.
Gitmek istediğim yerde kalmak için canımı vereceğimi bir türlü anlamıyorlar. Mutlu o
