Derin bir nefes almak istiyordum ancak alacağım nefesin genzimi yakmasından korkuyordum. Gözlerim etrafta aheste bir şekilde dolaştı. En az kırk adam vardı.
Dudağımın köşesi hafif bir şekilde kıvrıldı. Soğukkanlılığımı muhafaza etmeliydim.
"Benden bu kadar korktuğunu bilmiyordum Yazgın, beni şaşırtıyorsun."
Yüzündeki tehlikeli ifadeden ödün vermese de gözlerinde yanan ateşi görebiliyordum.
"Kim olduğunu biliyorum Ateş Parçası, önlem almayacak kadar aptal değilim." Dudaklarımı çatlatıp dışarı çıkmak isteyen kelimeleri zorlukla zaptettim. Öfkeyle kalkan zararla otururdu ve biliyordum ki benim sakinliğim, düşmanlarımı çıldırtıyordu.
"Önlemsiz bana saldıracak kadar aptal olmayabilirsin ama," diyerek kafamı sol omzuma çevirip doğrudan gözlerini hedef aldım. "Beni karşına alacak kadar apta
