Chapter 5
1311 Words
Chapter 5
"Why did you ditch your class?" Donovan immediately asked, eksaktong paglapag niya ng pagkain namin.
Umupo na siya sa katapat kong upuan. Seryoso na siya ngayon at hinihintay ang sagot ko.
"Nagkatampuhan nga kami ni Cerene." nakangusong sabi ko.
Well, Donovan is sweet and caring but he don't tolerate my wrong doings. Sometimes daig niya pa si Papa kung manermon at pangaralan ako kapag may mali akong ginawa.
How ironic diba?
Sa panahon ngayon mas takot ka na sa boyfriend mo kaysa sa parents mo.
That's the truth.
This is the reality.
"Kaya mas pinili mong magcutting?" nakakunot-noong tano na niya.
"Baby." sabi ko sa kanya sa malambing na tono. Hinawakan ko pa ang kamay niya. Nakatingin lang naman siya doon. "I'm sorry na."
He sighed.
"Basta, don't do it again." aniya na napapailing pa.
Lihim naman akong napa-ngisi dahil sa pagsuko niya agad.
Hindi niya talaga ako matiis. Mahal na mahal talaga ako ni Donovan.
While we're eating bigla kong naisip ang ang misunderstanding namin ni Cerene.
"Donovan, about sa dahilan ng pagkakatampuhan namin ni Cerene." I said. Tinawag ko siya sa pangalan niya and Donovan know me too well.
Umayos siya ng upo, inaabangan ang sasabihin ko.
"You know, before your birthday Cerene asked me if I bought you a gift already, ang sabi ko hindi pa. She suggested to me that a guy older than us fantasize their girlfriend to pleasure them by giving him a..."
"...a what?" curious na tanong na ni Donovan.
Namula naman ako at nagdadalawang-isip na kung itutuloy ko pa ba.
"Nevermind." I said and rolled my eyes.
"Come on, Zoila. Ngayon ka pa ba mahihiya sa'kin? I'm your boyfriend."
"Okay sasabihin ko na."
I sighed deeply.
"Uh...Cerene suggested that I will give you a m-mindblowing b-blowjob." mahina kong sambit.
Napakahina ng boses ko at sapat lang para siya mismo ang makaring. Siguradong namumula na din ang mukha ko.
He chuckled.
"Uh...baby...you...don't have to...do that." putol-putol niyang sabi.
"B-But i-is it true that you w-want me to-" hindi ko maituloy ang sasabihin ko.
Gosh Zoila! Tinanong mo pa talaga yan? Seriously! Kumakain pa naman kami. I feel so awkward about this topic.
"Y-Yes, it's true but I love you." he said. "You don't need to do that."
Ngumiti siya ng nakakaloko.
"Besides birthday s*x with you all night is the best and more enough for me." he said and give me a teasing smile.
"Enough na, nakakahiya na." I said at hinampas siya sa braso.
Muntik ng mawala sa isip ko na ang topic nga pala namin ay ang misunderstanding namin ni Cerene.
Sinabi ko sa kanya ang problema namin ni Cerene. Na mali ang ginagawa namin. Bata pa kami especially me because I'm still a minor but I just want to try new things with Donovan, with the man I love.
Masama ba 'yon?
"You know I love you right? Hindi lang naman s*x ang habol ko sayo. Yes, you're minor and I'm not. Nagpipigil dapat ako hangga't kayo ko but baby kahit anong pigil ko you're so irresistable. I'm sorry baby, I can't promise na hindi na mauulit but I will try and please stop teasing me."
That's what Donovan said. Kahit ako naman, when he started kissing me, I was on fire. I love the warmth, the heat of his body.
Hindi lang naman siya ang may gusto noon. We both want it so if ever na mangyari man ulit 'yon, I must say that I don't have any regrets. I love him too much that I will give him my everything.
"Baby, hindi kita maiihatid ngayon. Malapit na mag-umpisa class ko." Donovan said.
Pabalik na kami sa school pagkatapos namim mag-lunch. Medyo natagalan nga kami because we're talking on a serious matter which is my problem with Cerene.
"Okay lang. Thanks sa lunch." I said as we parted ways.
Habang naglalakad ako nakasalubong ko si Lean. My childhood friend, he's a year older than me. Iisang subdivision lang kami at lagi ko siyang kalaro noon.
"Hi Zoila." bati niya sa akin and give me wide smile. Halos hindi na makita ang mga mata niya dahil sa pagkasigkit niya.
Lean is undeniably handsome and attractive kaya maraming nagkakagusto sa kaniya. I heard kahit mga lower year ay may gusto sa kanya but I have my Donovan and he's handsome too.
"Hey, Lean." bati ko pabalik.
"Kamusta? Ngayon na lang ulit kita nakasalubong dito sa school. Nakakamiss tumambay sa bahay niyo tsaka 'yung mga luto ni Tita." he said.
"Yeah, magkaiba tayo ng building, e. I have to go na, if you want pwede ka naman pumunta sa bahay. Always welcome ka naman doon. See you around na lang." pagtatapos ko ng usapan namin.
Nagmamadali ako, e. Before this lunch break ends. I want to talk to Cerene. Gusto kong maging okay kami. Hindi ako sanay na nagkakatampuhan kami, e.
Pagkadating ko agad sa classroom namin ay agad kong hinanap si Cerene. Nakadukdok lang siya sa desk niya. Did she eat lunch or kanina pa siya tulog?
"O, nandito na pala ang malandi." parinig na naman ni Janine.
Kung kanina pinalampas ko siya sa mga sinasabi niya, ngayon hindi na. How dare her to call me slut?
"Ano bang problema mo?" I asked her.
"Ikaw." she said and she raised her brow.
"Janine sa pagkakaalala ko wala akong ginawa sayo."
"Oh, really? Malandi ka! Ikaw ang dahilan kung bakit tumigil manligaw sa akin si Lean at nakita ko kayong nag-uusap kanina tapos kaninang umaga hinatid ka pa dito ni Haze. What a slut!" she shouted.
Nakuha niya ang atensyon ng mga kaklase namin but after she said that she walk out of the room.
Problema no'n?
Hindi ko na lang pinansin ang mga kaklase kong nasa akin na ang atensiyon ngayon. Basta alam ko sa sarili ko na hindi ako malandi and what she just said? Ako daw ang dahilan kung bakit tumigil manligaw si Lean? Seriously? Ngayon ko na nga lang nakausap 'yong tao.
Pumunta nalang ako sa upo ko. Tamang-tama mukhang kagigising lang ni Cerene or should I say nagising sa sigaw ni Janine.
"Cerene." I called her pero inirapan niya lang ako.
Inayos ko ang bangko ko paharap sa kanya. Para makausap ko siya ng maayos.
"I'm sorry. Alam ko worried ka lang." I said.
"I'm sorry rin nagulat lang ako. I slapped you." nakayuko na niyang sabi. Tila ngayon nahihiya sa ginawa niyang pagsampal sa akin.
She's always like that. Kung kailan tapos na tsaka niya marerealize ang ginawa niyang actions. She's my bestfriend so I do understand her.
"I'm sorry ulit because I judged you."
"It's okay. Alam ko namang kahit sino 'yon ang maiisip pero ikaw ang huling taong naisip ko na manghuhusga sa'kin." she said in a sad tone.
Naguilty na naman tuloy ako lalo.
"Anyway, hayaan mo na. Tapos na, e. Bakit nga pala inaaway ka ni Janine?" now she changed the topic.
"Hindi ko alam. Lagi na lang akong tinatawag na malandi. Wala naman akong nilalandi. Noong una, I understand dahil hindi niya alam yung sa'min ni Dono- I mean Haze pero 'yung sa isali niya si Lean? My God!" napapairap ako habang nagkukuwento.
"Si Lean? Yung grade ten na childhood friend mo?"
"Oo." sagot ko
Napaisip naman siya bigla tila may naalala. Napapitik pa siya sa hangin at tila may naalala.
"I think I know kung bakit galit sayo si Janine. Last month itinigil ni Lean 'yung panliligaw sa kanya kasi may nagugustuhang iba si Lean and alam mo ba noong galing akong Grade ten building narinig kong nag-uusap ang mga tropa ni Lean. Tapos alam mo kung sino 'yong girl na nagugustuhan?" she said with a smirk.
Sasabihin na sana niya pero biglang dumating 'yong teacher namin.
Nag-greet kami sa kanya at nagdasal pero bago kami umupo ay may binulong si Cerene.
"Ikaw, ikaw ang nagugustuhan ni Lean."
---
- Writer
