Chapter 15
1728 Words
Chapter 15
"What happened? Why are you shouting? What did that asshole do?" sunod-sunod niyang tanong.
Hinihingal pa siya marahil dahil sa pagtakbo mula sa kuwarto ko hanggang dito sa living room.
He's just wearing a towel for pete's sake. What if pagbaba niya hindi nandito pa pala si Lean? Edi mas lalo akong nalagot. I'm sure isusumbong niya ako kay Papa or not? I'm not sure.
"Wala, he's just annoying" inis kong sabi.
Really, Lean's very annoying. I'm sure pumunta lang siya dito para inisin ako just like before. Ganito din siya noon kapag umaalis sina Mama. He said that sasamahan niya ako but wala siyang ginawa kundi inisin ako. Thank God he had emergency in their house pero ang dami niyang kalat na iniwan dito.
Sa living room ang daming sabog-sabog na popcorn and I'm sure pati sa kitchen magulo?
"If he's annoying then don't come near him. Baby, I'm jealous" masuyo niyang sabi.
"I'll try. He's still my friend" malambing kong sabi.
Hindi ko pwedeng iwasan si Lean basta-basta. He's my friend for a long time.
Inayos ko ang mga kalat ko samantalang si Donovan naman ay pumunta sa sasakyan niya para kumuha ng damit.
Pagkatapos kong maglinis at makapagbihis ni Donovan. Nagpagpasyahan na naming magluto ng lunch. Hindi ko namalayan na tanghali na pala.
"Anong lulutuin natin?" I asked.
Kumpleto naman ang stocks namin sa ref kaya kahit anong gusto naming lutuin ay magagawa namin.
"I want Menudo" dugsong ko pa.
"Baby, I don't know how to cook that" he said.
Kahit ako rin ay hindi 'yon alam lutuin. Bigla na lang kasing pumasok sa isip ko. Pero nagke-crave talaga ako sa Menudo. I want that.
"Pero gusto ko ng Menudo" nakanguso kong sabi.
Napabuntong hininga naman siya. He gave a quick kiss on my lips at kinuha ang cellphone niya.
"Alright, manood muna tayo sa Youtube. Let's cook together" he said.
Ganoon nga ang ginawa namin. Nanood kami kung paano lutuin ang menudo. Ako ang taga-dikta ng mga gagawin niya.
"Kailangan, maliliit lang ang gayat ng karne" utos ko sa kanya.
"Heto munang carrots ang unahin mong gayatin tapos patatas" I said.
Ginawa naman niya ang mga inuutos ko. Ganoon lang ang ginawa namin. Pagkatapos ng halos isang oras naamoy ko na ang mabangong niluto namin.
"Wow, ang bago mukhang masarap" nakangiti kong sambit.
"Masarap talaga yan, pero mas masarap kung ikaw ang nakahain sa lamesa" pilyong sabi ni Donovan.
Nakayakap na siya sa akin mula sa likuran. I can feel his fingers were tracing my stomach up to my boobs.
Tinampal ko naman ang kamay niya at hinarap siya.
"Ang naughty mo. Let's eat first" I said.
Pinatay ko na ang stove. Naglagay na din ako ng ulam sa bowl. Sumandok na rin ako ng kanin sa rice cooker tapos inihain na sa lamesa.
"Pagkatapos nating kumain. Ano ng gagawin natin?" he asked.
Nakasunod siya sa'kin. Niyakap na naman niya ako mula sa likuran. Nararamdaman kong nasa loob ng suot t-shirt ang mga kamay niya.
Tinampal ko naman agad 'yon.
He's seducing me again. At kapag hindi pa siya tumigil alam kong bibigay na naman ako pero we just did it this morning.
"Ano pa ba? Edi maghuhugas ng plato" may halong inis at pabalang kong sagot.
Tuluyan ko ng kinalas ang pagkakayap niya sa'kin. Yes, I love him and I understand that he have needs. Pero pinagbigyan ko na siya. Isn't it enough?
"Are you mad? What did I do?" takang tanong niya.
"You're seducing me" inis kong sagot.
"Am I?" he asked in a playful tone.
Hinarap ko siya at tiningnan ng seryoso.
"Yes, pinagbigyan na kita kaninang umaga. I understand your needs as a man but please understand me too. Pumapayag ako because I love you. It's not lust but why do I feel like it's just pure s*x to you?" I burst out.
Dati naman kasi he's not like that. Bihira lang namin 'yon ginagawa but now? Bakit halos wala ng isang linggo man lang ang pagitan? I feel like he just need me to fill his needs.
"No, No baby it's not like that. Hindi na, I'll behave. Huwag na huwag mong iisipin na s*x lang ang habol ko sayo. I love you" he said and hugged me.
Ibinaon niya ang mukha niya sa leeg ko. Niyakap ko naman siya pabalik. Now, my Donovan is back. My sweet Donovan.
Pagkatapos ng yakapan namin. We eat lunch together.
"Masarap?" he asked. Ako ang unang tumikim ng luto niya.
Ninamnam ko naman iyon. For a first timer in cooking Menudo I must say that we're good. Hindi man kasarapanang luto but it's okay.
"Puwede na..." sagot ko.
"Puwede na?" tanong naman niya.
"Oo, pwede ka ng mag-asawa" I joked.
Ganoon naman ang sinasabi ng mga matatandan hindi ba. Kapag marunong ng magluto. Sinasabing pwede ng mag-asawa.
"Should I bring you to the church, then?" nangingiti niyang tanong.
"Sure ka? Ako na mapapangasawa mo?" tanong ko out of nowhere.
Yes, I and Donovan is in a relationship but magtatagal ba kami? We're still young. That's the reality. Masyado pa kaming bata para malaman na kami talaga sa huli. I'm just thinking the possibilty. Hindi naman malabong mangyari. We cannot predict what will happen in the future.
"Zoila!" saway niya sa'kin. "Don't ever think that. Don't think negatively. I promised kahit anong mangyari hindi kita iiwan." he said and give an assuring smile.
Tipid naman akong ngumiti.
I should not have think negative thoughts. Ang mahalaga we're together. Hindi naman kami magtatagal ng halos dalawang taon ang relasyon namin kung hindi namin mahal ang isa't isa at hindi matibay ang reslasyon namin.
After we eat si Donovan na ang naghugas ng plato. Pati ng mga ginamit ni Lean kanina sa pagluluto ng popcorn while me, I'm just sitting on our couch habang naghahanap ng magandang movie sa Netflix.
Hindi naman nagtagal sumunod na si Donovan dito.
Humiga naman siya sa couch at ginawang unan ang mga hita ko. Pinikit niya ang mga mata niya na tila pagod siya.
"Are you sleepy? We can watch later"
"I'm sleepy. Can we sleep?" he asked while yawning.
Tumango naman ako sa kanya.
Umakyat kami papunta sa kwarto ko. He immediately dive on my soft matress. Sumunod naman ako sa kanyang mahiga. Agad niya akonh niyakap.
Siniksik niya ang mukha niya sa leeg ko. Nasa ganoong posisyon kami ng makatulog ako.
Nagising nalang ako dahil sa ingay.
"Tangina mo Kody, sayang set ko, wag ka na mag-marksman wala kang dulot" malakas na sabi ni Donovan o mas tamang sabihin na sigaw.
Hindi ko muna iminulat ang mga mata ko. What is he doing? Bakit nagmumura na naman siya? I know that normal na sa mga boys ang nagmumura. It's their nature. Ang pagmumuta ay nagmumukha na lang ekspresyon nila. Kahit nga ang mga babae ngayon ay ganoon na din
"Oo nga, tangina niyan ni Kody" rinig kong sagot ng isang lalaki. Probably, naggagaling sa cellphone niya ang sounds. Naglalaro na naman siyang Mobile Legends.
"Isa ka pa, hindi ka nangheheal. Walang kwentang Estes" sigaw na naman ni Donovan.
Iminulat ko na ang mga mata ko. Bumangon na rin ako pero mukhang hindi niya ako napansin o napansin niya pero masyado lang siyang abala.
"Oy, tangina ako pinupuro nung Marksman nila" depensa naman ng kaibigan niya.
"Tangina niyo. Magdef kayo. Wag muna kayo pumalag. Hintayin niyo set ko." Donovan shouted again.
"Hello baby, I'm awake if you didn't notice" I said sarcastically.
Napatigil naman siya sa ginagawa niya. Napatingin siya sa'kin na gulat. Narinig ko rin ang mga kantyawan.
"Oww, tigil na daw Haze gising na bebe mo"
"Erp, lakas nasa bahay ka ng bebe mo?"
"Oy Haze, kala ko ba hihintayin ko set mo?"
"Bye, assholes" 'yon lang ang sinabi ni Haze at pinatay na ang cellphone.
Ako naman ang hinarap niya. Nasa akin ang buong atensyon niya.
"Did I wake you up? I'm sorry baby I carried away, you know our fight was so intense" masuyo niyang sabi.
"Pero itinigil mo? Baka magalit sa'yo mga kaibigan mo" I said, trying to understand the situation.
I know boys. It's important to them at isa pa bago ko maging boyfriend si Donovan naglalaro na siya ng Mobile Legends.
"It's okay baby. Like I said you're more than important than everything" lumapit siya sa'kin at niyakap ako.
"Let's just cuddle. Mas masaya pa 'to kesa magML kami nina Kody. Mga pabuhat naman 'yon" he said nonchalantly.
Isiniksik niya ang mukha niya sa leeg ko pero hanggang doon na lang 'yon. Nararamdaman ko ang pag-iingat niya. Wala na siyang extra movements bukod doon. Siguro tumatak sa kanya ang sinabi ko kanina.
"Baby, kailan tayo magbebeach?" tanong ko habang nasa ganoong posisyon kami.
"Tomorrow if you want"
"Bukas agad? Tsaka saan?" tanong ko.
Masyado namang biglaan. Tinanong ko lang naman para makapag ready ako. May kaunti rin akong ipon para hati kami sa payments.
"I planned everything. Three days in Batangas for our 19th monthsary" he said habang nakabaon pa rin ang mukha niya sa leeg ko.
"So you planned everything" I muttered. Kahit na hindi ko itanong we're going on a beach tomorrow.
Donovan's and his efforts. Napangiti ako ng wala sa oras. He never failed to surprised me with his actions but he don't need to shoulder all the expenses.
"And the payments?" tanong ko pa.
"I already paid everything. You don't need to worry. It's our monthsary. C'mon baby" pagkumbinsi niya sa'kin.
Alam niyang ayaw kong siya lang ang gumagastos. Like I said it's his parents money. It's our parents money.
Kumalas naman ako sa yakap at hinarap siya. Heto na naman siya. Ayaw na ayaw niya talaga akong gumagastos. It's a boys ego but we should be practical. Hindi na tayo namumuhay sa unang panahon. If I have a money, why not na hati kami sa gastos?
"No, magkano lahat ng nagastos mo? I'll give you the half. Hindi porque monthsary natin. Ikaw na lang ang gagastos. Ikaw lang ba ang magmomonthsary?" tanong ko sa kanya.
Umiling naman siya.
"See? so how much did you pay?"
He leaned forward. Akala ko hahalikan niya ako pero may ibubulong lang pala siya.
"That's too expensive" gulat kong sabi.
"What? Are you sure do you want to pay the half?" he asked while smiling playfully.
I knew it. He really planned this.
----
3:30 PM. May 30, 2020
- Writer
