Baran arabayı küçük ama çok güzel bir kahvaltı mekânının önünde durdurdu. Bahçede taş masalar vardı. Sabah güneşi yavaş yavaş her yeri aydınlatıyordu.
Helin etrafına bakarak arabadan indi.
“Burası çok güzel…” dedi hayranlıkla.
Baran gülümsedi.
“Beğenmene sevindim.”
Birlikte bahçedeki bir masaya oturdular. Biraz sonra masaya peynirler, zeytinler, sıcak ekmek, bal ve çay geldi.
Helin ilk başta biraz çekingen davrandı ama Baran onu rahatlatmaya çalışıyordu.
“Helin,” dedi gülerek.
“Bu kadar çekinme. Sanki ilk defa yemek görüyorsun.”
Helin utandı.
“Yok… sadece biraz heyecanlıyım.”
Baran çayını doldururken ona baktı.
“Bundan sonra benim yanımda rahat olacaksın. Tamam mı?”
Helin başını hafifçe salladı.
Kahvaltı gerçekten çok güzel geçti. Arada gülüyorlar, sohbet ediyorlardı. Helin u
