MY POSSESSIVE BOSS

*Alarm Ringing* "Urgh." Unggol ko habang kinakapa ko ang alarm clock ko na ayaw tumigil sa pag tunog at ng makapa ko ay agad ko itong pinatay at tamad na tamad na tumayo sa higaan ko na nakapikit pa. Hi, ako nga pala si Phoebe Dianne Santiago, I'm 24 years old at nakapag tapos sa kursong Business Administration. Agad kong binuksan ang electric kettle upang makapag timpla ako ng aking maiinom na kape. Napabuga ako ng hangin, kung dati ay gigising na lang ako at kakain ng breakfast ko dahil naka handa na ito ngayon ay kailangan ko 'tong gawin na mag-isa, dahil wala nang taong pwedeng gumawa nun sa akin. Mag aanim na buwan palang ako dito sa nilipatan ko dahil napag desisyonan kung umalis na sa puder ng mga magulang ko dahil pakiramdam ko hindi ko magagawa ang maging ordinary at simpleng tao kung palaging parang may aso na sunod ng sunod kung saan ka man pumunta. Oo, tama kayo ng iniisip di body guard ang lola Phoebe nyo dahil sa takot ng mga magulang ko na mawala ang kaisa-isa nilang anak. Ako lang naman ang magmamana ng kumpanya na pinapaandar nila ngayon ang La Verde Group Inc. kung saan isa ang kumpanya naming sa mga malalaki at kilala sa buong Asia na nag p'produce ng magaganda at mamahalin na furnitures isipin nyo na lahat ng klase ng furniture, meron ang kumpanya namin n'yan. Hindi naman sa nagmamayabang pero yun ang totoo at sakal na sakal na ako sa higpit na hawak nila sa akin kaya kahit labag at tutol sila sa aking desisyon ay wala na sila ng nagawa pero alam ko na nagalit ang aking ama sa aking ginawang pag-alis sa puder nila. I'm freaking 24 years old at kung bantayan nila ako ay parang akala mo ay 10 years old lang ako. Hay. That's why I need to make a decision. A decision that I know makes me happy. Nang matapos ko ng magawan ng agahan ang sarili ko ay agad na akong kumain at ng matapos ay agad naman akong kumilos para maligo at mag-ayos dahil kailangan ko mag hanap ng trabaho. Oo, tama ulit kayo ng iniisip, nag-apply ako ng trabaho dahil nung umalis ako sa puder ng parents ko ay tinangalan nila ako ng access sa credit cards ko at pati ang kotse ko ay kinuha nila kaya kailangan ko mag trabaho upang may maipang bayad ako sa inuupuhan kong bahay at sa aking gastusin. Minsan naiisip ko na lang na tama ba 'tong pinili kong tadhana? Hindi ko ba 'to pagsisihan sa huli? Pero kailangan kong patunayan sa mga magulang ko na kaya kong maging independent na walang tulong nan ang gagaling sakanila at sana hindi ko ito pag sisihan sa bandang huli. Xrine13