"Tinatanong kita, Marie.”
Napatigil si Marie.
Nasa harapan niya si David. Seryoso ang mukha nito at hindi inaalis ang tingin sa kanya.
Nanikip ang dibdib ni Marie.
Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita bago niya pinilit na salubungin ang mga mata ng lalaki.
“Di ba, sinabi ko ng naibenta ko na?.”
Bahagyang kumunot ang noo ni David.
“Sigurado kang wala na sayo?"
“Wala na sa akin.”
“Bakit parang ang hirap mong sabihin sa akin ang totoo?”
Pinilit niyang hindi umiwas ng tingin dito, para hindi ito mag-hinala na nagsisinungaling siya.
“Iyon ang totoo, David. Naibenta ko na ang kuwintas at talagang wala na sa akin.”
Kumuyom ang kamao ni David i.
“Alam mo ba kung gaano kahalaga sa akin iyon, at kay Kris?”
Hindi nagsalita si Marie, alam niyang inis na inis na si David pero tiniti
