Aslan, annesinin odasında otururken, önceki konuşmalarının etkisi altındaydı. İçindeki öfke ve kafa karışıklığı, adeta bir kasırga gibi zihninde dönüyordu. Ancak annesinin bir kez daha ona yaklaşması, içindeki bu karışıklığı daha da derinleştirdi. Fatma Ana'nın sakin tavrı, bir tuzak gibi Aslan'ı kendine çekiyordu.
"Aslan, sana bir şey söylemek istiyorum." Fatma Ana, oğlunun yüzüne bakarak başını eğdi. Aslan, annesinin konuşmaya başlamadan önceki o sessizliği fark etti ve kaşlarını çatıp dikkatle onu dinlemeye başladı. Annesinin gözlerindeki o güven dolu bakış, ona biraz daha dikkatli olma hissi veriyordu.
"Biliyorsun, Leyla ile ilgili durum gerçekten çok zor. Ve biz buna bir çözüm bulmak zorundayız. Kuma meselesini, çok gizli tutacağız. Hiç kimse, Rojda'nın bu evde olduğunu bilmeyecek."
