CHAPTER 5
410 Words
Matapos kong magimpake nilagay ko ulit sa closet para hindi mahalata ni Dusty. Tinawagan ko na rin si Blake para sa plano ko na umalis dito, nakakasakal na minsan.
(Hello?)
"Blake puntahan mo ako dito sa bahay namin ni Dusty mamaya."
(Anong oras?)
"Mga around 12:00 ng umaga."
(Nagbibiro ka ba?!)
"Hindi"
(Heh ano?)
"Aalis na ako dito at kailangan mo ako tutulungan."
(Sigesige. Magiingat ka dyan okay.)
Binaba ko na kaagad yung tawag saka nagbihis ng pambahay, saka humiga sa kama at natulog.
Dusty's POV
Kinulong ko si Erza para magtino sya na ayokong umaabot siya ng umaga na kasama lang yung kaibigan niya!
Pumunta na lang ako sa bar counter dito sa bahay saka uminom, nakailan inom rin ako saka nagpasya na puntahin si Erza sa kwarto niya.
Nadatnan ko sya na natutulog, nilapitan ko siya at hinaplos na mukha, hanggang sa gumalaw ito at mukhang nagising ko yata.
"D-dusty. . ."
"Hmm?" Hinahaplos ko pa rin siya sa buhok.
"W-wala naman."
Bigla ko siyang hinalikan pero hindi siya tumutogon kaya I bite her lips and then I enter my tounge to her mouth hanggang bumaba ang halik ko sa leeg niya.
"Hmmm." umugol siya kaya tinaggal ko na ang damit niya.
Erza's POV
Ngayon gabi na may nangyari sa amin dalawa ni Dusty. Hanggang sa napaiyak ako sa nabanggit niya na pangalan.
"Monica, I love you so much." hanggang sa hinalikan niya ako sa noon saka nawalan na ito ng malay saka humiga sa tabi ko.
Siguro ito na yung panahon na aalis na ako dito para maging masaya na sila ni Monica.
Makalipas ng ilan minuto nagbihis na ako at kinuha yung mga gamit ko sa closet pagkatapos ko na inilabas ang mga gamit ko, tumingin ako kay Dusty na mahimbing na natutulog sa kama ko ng biglang tumunog yung phone ko.
*Blake Calling*
"Hello?"
(Nasa labas na ako.)
"Sige bababa na ako sandali lang."
Binaba ko na yung tawag saka lumapit sa may side table saka nilabas yung papel at balpen. Pagkatapos kung magsulat nilabas ko na rin yung CD na may record na kanta ko.
Hinalikan ko siya sa noo at labi saka nagpasya na bumaba at lumabas ng bahay.
"Tara na Blake" tumango lang ito saka niya nilagay sa back compartment ng sasakyan yung mga gamit ko.
Tumingin ako sa bahay sa huling pagkakataon at sumakay na sa sasakyan.
Umiiyak ako buong byahe namin ni Blake sa kaniya na rin ako nagstay pansamantala.
- Writer
