KABANATA XXXII

1416 Words

“What’s funny, Ricky?” Humalukipkip ako’t nakataas ang kilay na humarap sa kanya. Pinigilan niya ang kanyang pagngiti saka siya marahang umiling sa akin. Mula kasi no’ng umalis kami sa booth ni Art ay kanina pa siya pangiti-ngiti at minsan pa nga’y natatawa. Nang wala akong makuha na sagot sa kanya ay tinalikuran ko na siya. Sa totoo lang ay nasira na ang mood ko dahil kay Misty. I’m so sick of her plus the mere fact that she’s always getting into my nerves. “Uy, sorry na,” banggit ni Zendrick habang sinasabayan niya ‘ko sa paglalakad. Hindi ko siya pinapansin at nagpatuloy lang sa paglalakad. I don’t even know where to go. Bahala na kung saan ako dalhin ng mga paa ko. “Napangiti lang naman ako kasi sabi mo nagde-date tayo. Medyo kinilig lang ako,” aniya dahilan para huminto ako sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD