KABANATA XXXVI

1043 Words

“I didn’t know na magaling ka pala kumanta,” pagbubukas ko ng usapan habang naglalakad kami papuntang cafeteria. Nag-text kasi si Dave kay Zendrick na sabay-sabay na raw kami mag-lunch. Nag-text na rin ako kay Alex na pumunta siya ng cafeteria at doon na kami magkita. “Nagustuhan mo ba?” “Sobra. Thank you.” Natigil siya sa paglalakad. “Ako nga dapat mag-thank you dahil nagustuhan mo yung pagkanta ko-” “I love you,” I said out of nowhere. Ito ang unang beses na sabihin ko iyon sa kanya. Kumunot ang kanyang noo. “A-Ano? Ulitin mo nga.” Tinaasan ko siya ng kilay saka inirapan. “I said what I’ve said. Hindi ko na uulitin ‘yon,” mataray na sabi ko. Tumalikod ako sa kanya habang naka-krus ang mga braso ko. Ilang saglit pa’y nagulat ako nang bigla niya akong dinampian ng halik sa lab

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD