“Pasensya kana. Hindi dapat ‘yon sinabi ni Misty sa’yo,” aniya nang makalayo-layo na kami.
“Ano ka ba. Ayos lang. Tsaka sanay na ako kay Misty.” Nginitian ko siya ngunit napansin kong malungkot pa rin ang kanyang mukha.
Bumuntong-hininga ako saka hinawakan ang magkabilang kamay niya.
“Iyong tungkol sa inyo ni Misty, alam ko na ‘yon. Kaya hindi na ako nagulat no’ng banggitin niya iyon kanina. Tsaka kung nagi-guilty ka dahil hindi mo sinabi sa’kin ang tungkol do’n, hindi mo na kailangang mag-alala. That’s not even a big deal,” paliwanag ko. Hinawakan ko naman ang magkabilang pisngi niya saka pinisil iyon. “Ngumiti ka na.”
His forehead creased. "Paano mo nalaman ang tungkol sa nakaraan namin?"
I smiled at him. "A student once told me. Gaya nga ng sabi ko, it's not a big deal for me. O
