Her şey birbirine girecek ve ben bunca gizliliğin içinde oturup ağlamaktan başka bir şey yapamayacağım diye çok korkuyorum.
Kalbimin dört köşesinde çalgılı çengili bir ortam kurulduğunu hissederken, geçip giden haftalarda başıma gelenlerin haddi hesabı olmadığını söylemeliyim. Bir tek Kızılderililer tarafından kaçırılıp koca kazana koyulmadığım kaldı. Suyla doldurulmuş kazanın içinde gözyaşlarımı akıttığımı, etrafımda patates ve soğanların olduğunu hayal etmekte zorlanmıyorum. Kızılderililer yaptıkları ayini pekiştirmek istercesine bağıra çağıra şarkı söylemeyi ihmal etmiyorlar tabii. Bunun gitgide bir kâbusa dönüştüğünü farkına varır varmaz ürperiyorum. Kollarımı bağlayıp göğsümde kavuştururken bunları da aşacağıma inanmaya çalışıyorum.
Bundan haftalar önce bana âşık olduğunu anneme bil
