Kabanata 8
2031 Words
Ba't niya pa ba ako pinakasalan kong sasaktan niya rin lang naman ako?
Ba't niya pa ba ako pinakasalan e hindi naman ako ang mahal niya?
Ang mga katanongang iyon ay ang bumabagabag sa akin simula nang makita ko silang naghahalikan sa loob nang mall.
Noong una'y hiniling ko sa panginoon na sana'y panaginip lang iyon...Na sana ay bangungut lang iyon. Na sana'y hindi totoo ang lahat nang iyon.
Pero ang hiling kong iyon ay nawala na parang bula nang mapagtanto kong totoo pala talaga ang lahat. Na totoo pala ang nangyayari.
Mas namulat pa ako sa realidad nang masundan pa nang masundan ang pagkakahuli ko sakanila nang akto.
I saw them kissing not only once, twice , thrice but many times. They even kissed on public na para bang wala na silang hiya na nararamdaman sa katawan nila. Kahit na'y pinagtitinginan na sila nang mga tao ay wala parin silang pakialam dahil ang mga nagbabagang halik lamang nila para sa isa't-isa ang inaalala nila.
I tried to confront him many times. Pero sa tuwing gagawin ko ang bagay na iyon ay parang umuurong ang dila ko. Parang natatakot ako at nauuwi nalang ako sa pagtitikom nang bibig ko. I can't confront him kasi siya nalang ang meron ako at natatakot akong pag ginawa ko ang bagay na iyon ay baka paalisin niya ako.
Wala pa naman akong kaanak dito. Patay narin ang mama at papa ko kaya natatakot talaga ako sa maaring mangyari pag ginawa ko ang bagay na iyon. Paano kong palayasin niya kami? Saan kami pupulutin nang anak ko?
Kaya nama'y mas pinili ko nalang na mag lugmok sa isang sulok habang dinadamdam ang sakit na ibinibigay niya sa akin.
I silently sobbed. Palihim kong pinunasan ang mga mata ko habang nakatingin sa madilim na kawalan. Pilit kong pinipigilan ang sarili kong huwag gumawa nang kahit ano mang ingay. Para hindi magising ang taong natutulog sa tabi ko.
It is already one in the morning, pero hanggang ngayon ay gising parin ako. Palihim na umiiyak habang dinadamdam ang natutulog kong asawa sa tabi ko.
Kahit gustong gusto ko nang ipikit ang mga mata ko at pilitin ang sarili kong matulog ay hindi ko magawa. Kahit anong pilit ko'y hindi ko talaga magawa.
Patuloy parin kasing binabagabag ang isipan ko sa mga nakita ko kanina. Hindi ko kasi alam kong ano ang gagawin ko, kong ipagpapatuloy ko ba itong pagpapakatanga ko O iiwan nalang siya? I don't know. And it is really confusing.
Pinunasan ko ang luha sa mga mata ko gamit ang kumot na tumatakip sa mga hubad naming mga katawan.
Kakatapos palang namin sa aming jugjugan session at heto na naman ako umiiyak matapos niya kong tirahin. Naiiyak kasi ako dahil sa kaisipang hindi lang si vajayjay ko ang tinitira niya. Iwan ko ba pero sa tuwing nagsisiping kami'y nawawalan na ako nang gana.
Siguro dahil ito sa mga nalaman ko. Sa mga napagtanto ko. Napagtanto ko kasing hindi lang ang bibingka ko ang tinitira niya. May bibingka rin kasi si Valentine na labis na kinakailangan ang dilig niya.
Isa sa mga dahilan kong bakit nawawalan ako nang gana sa tuwing nagsisiping kami ay dahil sa mga kaisipang pagkatapos niyang tirahin ang bibingka ni Valentine ay uuwi siya sa akin atsaka titirahin ang bibingka ko. And it's hurts me a lot.
Napahiga ako nang matuwid, nahigit ko rin ang hininga ko nang maramdaman ko ang pagpulupot nang mga kamay niya sa bewang ko. I closed my eyes as I feel the warmth of his hug.
The warmth that I always wishing for.
"Are you awake?" he huskily asked with his bedroom voice. I gulped and pretend to be asleep.
"Don't fool me baby, alam ko na gising ka pa."
I gulped again. How could he be so sexy and hot at the same time kahit na'y bagong gising pa siya?! Damn him!
Napatili ako nang maramdaman ko ang pagibabaw niya sa akin nang may pag iingat. He caressed my tummy.
"I know that you're awake, so stop fooling me!" parang nawawalan nang prensensiyang sabi niya. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko bago niya ito itinaas.
Inirapan ko siya nang mapagtanto kong wala na talaga akong magagawa dahil huling huli na niya ako sa akto.
Iniwas ko ang paningin ko nang makita ko ang pagtataka sa mga mata niya habang nakatitig sa mga mata ko.
Kahit na'y madilim ay kitang kita ko parin ang guwapo niyang mukha dahil sa sinag nang buwan na nagmumula sa labas.
"Did you cry?" tila nag-aalaang tanong niya. Binitawan niya ang pagkakahawak sa mga kamay ko bago niya sapilitang pinaharap ang pagmumukha ko sakanya.
Sinuri niya ang buong mukha ko na para bang hinahanap niya kong saang parte ang masakit dito.
"Naging marahas ba ako kanina? Sumakit ba ang tiyan mo dahil sa pagbayo ko?" sunod sunod niyang tanong. Nagisisimula na siyang mag panick habang nakahawak sa maliit na umbok nang tiyan ko.
So I hold his hand to rest assured him that I am fine, even if I am not.
Hindi 'yan ang masakit Spencer, ang puso ko ang masakit! Masakit na para bang pinapatay ako sa sakit!
"I am fine." I said with a low voice. I heard him sighed na para bang tsaka palang siya nakahinga nang maluwag nang marinig niya ang mga tinuran ko.
"But why did you cry?" He asked.
Bahagya ko siyang intinulak kaya nama'y nakawala ako mula sa pagkakadagan niya sa akin.
"Na mali ka lang nang intindi Spencer, Hindi ako umiyak kaya itigil mo na iyang ka gagahan mo." ang sabi ko. Tinalikuran ko siya bago ko muling inayos ang pagkakatakip nang kumot sa katawan ko na bahagyang nagusot dahil sa ginawa niyang pagdagan sa akin.
Muli kong naramdaman ang pagyakap niya sa akin mula sa likod. Napalunok ako nang maramdaman ko ang init nang katawan niya. I can feel his strong muscle behind my back. I can also feel his hard d**k, lalo na't wala na ang tela na tumatabon dito. Nakahubad baro siya pati narin ako dahil nga kakatapos palang namin sa aming jugjugan.
"I know that something is wrong with you, I can feel it baby, so please don't deny it." He said as he tight his hugs.
Mapait akong napangiti. Naging ganito siya palagi simula nang maikasal kami. Naging sweet siya sa akin na naging dahilan para mas magustuhan ko siya. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal niya pero hindi ko nga lang alam kong para ba sa akin to o para sa bata na dindala ko.
Simula nang mahuli ko siyang may kahalikang iba sa unang araw nang kasal namin ay wala namang nagbago sa pakikitungo niya sa akin.
But I know that deep inside sukang suka na siya sa akin. Pinipilit niya lang ang sarili niya sa akin na maging sweet, kahit na'y alam kong gusto na talaga niyang sumuka dahil hindi ako ang babaeng inaasahan niyang makakasama niya sa tanang buhay niya. I know that he was just trying to be sweet to me para hindi ako maghinala sa mga pinaggagawa niya... Para hindi ako maghinala na may kabit siya. He was just pretending.
"Tell me, baby."
Ganon nalang ang pag panindig nang mga balahibo ko nang maramdaman ko ang dahan dahan niyang paghaplos sa braso ko na may kasamang sensual. I gulped.
He sensually bite my earlobe. Kinagat ko ang pang ibabang labi ko nang sa gayon ay mapigilan ko ang magpakawala nang ungol.
"Tell me baby, please." ulit pa niya. Nanlambot ako. Hanggang ngayon ay hindi ko parin pala talaga kaya na hindi siya pansinin. Sa isang haplos niya lang sa aki'y agaran akong napapayag. Hindi ko alam pero agarang lumambot ang puso kong matigas dahil sa mga haplos at paglalambing na ibinibigay niya sa akin. It was like, gumuho ang pader na inilagay ko sa pagitan naming dalawa.
I sighed. I made a fake cough para mawala ang bagay na nakabara sa lalamunan ko.
Damn this! Ba't parang umurong ang dila ko?
"Paano kong malaman mo na ang asawa mo ay may kabit? Anong gagawin mo? What would you do Spencer?" Diretsiyahan kong tanong sakanya nang mahanap ko na ang tamang salita para sakanya. Alam ko na alam niya kong ano ang ibig sabihin ko. Hindi naman siya bobo para hindi niya ma gets kong ano ang ibig na sinasabi ko.
Napalunok siya. I heard him stiffined because of what I aksed. Napangiti ako nang mapait. Base on his reaction, tama ako. Tama talaga ako.
Guilty ang gago!
"Ha? What are you trying to say?" parang nalilitong tanong niya. Mas napangiti pa ako nang mapait dahil sa tinuran niya.
Wow! What a great pretender!
Pretending to be not affected e?
I rolled my eyes. I am not a dumb Spencer! So stop fooling me around!
I made a fake cough bago ko siya hinarap. I stared his brown eyes.
"I have this friend kasi, unang araw pa nga lang nang kasal nila ay nakita na niya ang asawa niya na may kahalikang iba. Then, she asked me if kong ako ba raw ang nasa kalagayan niya'y ano ang gagawin ko. Kaya tinanong rin kita." I answered.
I saw him gulped. Nag iwas rin siya nang tingin na para bang hindi na niya kinaya ang mga mapanuri kong mga mata na nakatitig sakanya.
I smiled bitterly with the thought that I am f*****g right. Tama ako! Tamang tama ako!
Kabit niya nga talaga ang babaeng iyon! Because with his reaction, obvious na obvious talaga!
Akala ko'y hindi niya na sasagutin ang tanong ko dahil sa guilty siya but I was wrong. I was f*****g wrong! Dahil muli siyang lumingon sa gawi ko atsaka tinitigan ang mga mata ko.
Ang kapal nang mukha!
"You must tell her, na kailangan niyang hiwalayan ang lalaking iyon! Simple as that!"
I stopped myself from doing some errand thing to him. But I can't help it! Dahil hindi ko napigilan ang sarili kong huwag mapairap dahil sa kakapalan nang mukha niya.
Playing to be innocent e?
"Pero mahal niya ang asawa niya at hindi niya kayang hiwa-" bago ko paman matapos ang gusto kong sabihin ay pinutol na niya ito.
"But she must to! Dahil kapag ipagliliban niya lang 'yon ay maaring mas lalala pa ang sitwasyon at mas masasaktan lang rin siya." Tila naiirita na niyang tanong na naging dahilan para mapangisi ako.
Mukhang ayaw niya nang mga ganitong topic ah? Natatamaan siguro ang gago! Or else baka hindi na niya kinakaya ang conscience niya?
"But-"
"You know what? Puwede bang tigilan na natin ang pag proproblema sa problema nang iba?!" Naiirata na talaga niyang tanong.
Napalunok ako nang maramdaman ko ang pagpatong niya sa akin. Ramdam na ramdam ko na naman ang p*********i na tumumatama sa b****a ko. Matigas ito, I mean palagi naman itong matigas kaya ano pang bago?
"You know what? Can we just mind our business?" He huskily asked. May kong anong namuong kiliti sa kaibuturan ko nang marinig ko ang mga katagang iyon mula sakanya.
"And this is the business that I am referring for." dagdag pa niya.
Tanging pag ungol nalamang ang naisagot ko sakanya matapos kong maramdaman ang pagapasok nang p*********i niya sa p********e ko. Sinagad pa nga nang gago e! Mabuti nalang at stretchable itong si vajayjay ko.
Isang marahan na pag ulos ang pinakawalan niya. Isang marahan na sinundan pa nang marahan.
"f**k you!" Ang ungol ko nang maramdaman ko ang dahan dahan niyang pag ulos sa kaibuturan ko. Hindi ako sana'y sa ganito! Hindi ako sanay sa dahan dahan. Sanay ako sa mabilis atsaka hard kaya hindi ko naiwasang ang sarili kong sambitin ang mga katagang iyon sakanya.
Pero hindi ko inaakalang mali pala ang tinuran ko. Mali pala ang salitang nagamit ko.
Kasi nakita ko ang paglitaw nang isang matamis na ngiti sa labi niya. Isang matamis na ngiti na wari ko'y may ibig sabihin. Isang malagim na ibig sabihin.
And I am right, dahil marahas niyang hinawakan ang dalawa kong mga kamay bago niya ito inilagay sa itaas nang ulo ko.
Napalunok ako nang maramdaman ko ang unti unti niyang pagyuko.
"Then let me f**k you hard baby." he whispered before biting my earlobe that made me moan.
- Writer
