Kabanata 9 : My First

1155 Words
Lara's POV Minsan, hindi ko na alam kung saan na ako lulugar. Yung feeling na, paulit-ulit na lang, yung sakal na sakal ka na sa buhay mo na parang gusto ko na maglaho. Pero hindi pwede dahil hanggang ngayon, hindi lang kapatid ko ang responsibilidad ko kundi pati na rin ang aking ina. Kaya't sa paulit-ulit na eksena sa bahay namin at paulit-ulit na drama ng pamilya ko, kung pamilya pa nga bang matatawag, mas gugustuhin ko na lang na umalis at magpakalayo-layo. Sa nangyari kanina, hindi ko matatagalan kung magsstay pa ako sa bahay ngayon habang ganon pa ang sitwasyon, kaya pinili ko na lamang na umalis. Sa paglalakad ko, isang sasakyan ang pawang sumusunod sa akin at bahagya pang bumusina. Agad akong tumigil sa aking paglalakad habang pinupunasan ng aking kamay ang aking mga luha. That car looks really familiar! Yes, tama nga, kay Gio yon! And what the heck is he doing here? Wala na ba kaming klase? Sa pagkakataon na yon, habang nakatayo ako, ibinaba na niya ang bintana ng kaniyang sasakyan. Tama si Gio nga. So ang tanong, ano nga ang ginagawa niya rito? "Wanna ride?" Tanong niya sa akin sabay hithit ng kaniyang sigarilyo. At dahil desperate ako that time, desperate na makatakas sa mundo ko,hindi na ako nag-atubili bagkus pumayag agad ako sa alok niya. "Okay!" Okay lang ang tanging naisagot ko at sabay sakay sa kaniyang sasakyan. I have no idea kung saan kami pupunta, but one thing is for sure, lampas na kami sa aming school na pinapasukan. "So. . . Saan ba tayo pupunta?" Lakas-loob ko ng tanong sa kaniya. "Mukha ka kasing exhausted kanina, so I think you deserve some fresh air!" Sagot niya sa akin habang focus naman sa pagmamaneho. Hindi na ako nakasagot sa sinabi niya. Tumahimik na lang ako at dinamdam ang hangin na dumadampi sa akin mula sa labas. Yung simpleng stroll lang, tunay na nakakabawas ng stress at burdens. Ilang saglit pa'y, tumigil ang aming sasakyan sa isang convenient store. "I'll just buy some drinks and snacks!" Sambit niya sa akin. Gestures lang ang naisasagot ko sa kaniya. Ewan ko ba, pero ang awkward lang kasi. Yes, I'd been in a realtionship twice, but I admit na puppy and teenage love lang talaga yon kaya yung feeling with some guys ngayon na mas matured is such a different feelings from the previous one. Ilang minuto lang, bumalik na siya. Dala-dala ang ilang lata ng beer and malalaking snacks with ice cream. "Beer talaga?" Pabiro kong sabi sa kaniya. "Why not? I think yan na yung best way ngayon to release your pain!"seryosong sagot niya sakin habang hinahanda na ang manibela sa pag-alis ng sasakyan. "Sabagay, tama ka naman dyan! Kahit na papano, naaalis ng alak yung pain na nararamdaman natin!" Pageemote kung sambit sa kaniya. Then finally, nakarating na rin kami sa aming patutunguhan. Medyo malayo rin, at alas-sais na ng hapon kami nakarating. Isang resort. Tila abandonado na. Tahimik at malayo sa kabihasnan. Tama nga na may sariwang hangin dito. Dahil sa patakip-silim na, kailangan na namin makapasok sa loob ni Gio. Humanap kami ng madadaanan,ngunit dahil naka-lock ang main gate, kinailangan naming akyatin ito para lamang makapasok sa loob. May pagkapilyo rin si Gio. Alam na alam niya ang pasikot-sikot sa lugar na tila hindi lamang ako ang nadadala niya sa lugar na iyon. After we passed the gate, ilang metro pa lamang ang layo, rinig ko na ang maingay na paghampas ng alon sa dalampasigan. Iba yung tuwa na gusto ko na agad takbuhin at iwan lahat ng aking mga pasanin. Nang makarating kami, bumungad agad sa akin ang ganda ng karagatan. White sand at talagang malinis pa rin ang lugar kahit na tila matagal ng hindi napupuntahan ang resort na iyon. Sumakto pa ang gandang taglay ng sunset. Natanaw kong hinubad ni Gio ang suot na puting t-shirt at inilatag sa buhangin sa may dalampasigan. Ano ba namang bastos niyan Gio! Yung abs galit na galit gusto manakit! Yung mga tattoo niya sa katawan, symbolic kaya yun? Sa sobrang dami , parang wala ng natitira pang space para sa mga susunod pang tattoos. So lumapit na nga ako sa kaniya bago pa man siya matunaw. Pagkaupo ko, kinuha ko na agad ang isang lata ng beer at binuksan ito. "Ang ganda ng sunset noh! Bagay na bagay sa lugar!" Panimula ko kay Gio. "Of course, kaya nga naging favorite ko ang lugar na'to eh!" Sagot naman niya sakin. "Ahm, would you mind if magtanong ako about sa tattoo mo?" Tanong ko kay Gio. "It's okay, ano ba yon?" Tugon nito sakin. "Kasi kung tititigan ko sila lahat, parang puro negative yung meaning and parang ang lungkot! Are you in pain din ba?" Tanong ko sa kaniya. Bahagya siya napangiti, "As far as I know, kaya tayo andito, dahil ikaw tong kailangang magrelease ng pain di'ba?" "Ah! Oo nga pala! Sabagay nga!" Sagot ko sa kaniya sabay inom sa hawak kong beer. Halos isang-oras at kalahati kaming nasa dalampasigan lamang. Nang maubos ang beer, humiga kami parehas sa buhanginan. Unti-unti na lumilitaw ang mga bituin. Medyo tinamaan din ako sa 5 lata ng beer na ininom ko at hindi pa totally nahuhulasan sa hang-over ko noong nakaraan. Ilang saglit pa'y, tumagilid si Gio at humarap sa akin sabay itinuon ang kaniyang isang kamay sa kaniyang ulo. "Lara, can we do it again?" Straight to the point niyang tanong sakin na tila may gusto ipahiwatig. Siyempre, nagmaang-maangan muna ako."A-ang alin?" Utal kong tanong sa kaniya. "About last night! Yung. . .kiss?" Pilyo niyang sagot sa akin. At dahil kinakabahan na ako sa mga nangyayari at sinasabi niya, bumalikwas ako at bumalik sa pagkakaupo. "H-ha? E-eh kase!" Hindi ko maideretso ang sasabihin ko ni hindi ako makatingin sa kaniyang mga mata. "Why? What's the problem? Let's just enjoy the night!" Pagpupumilit niya sa akin na tila may gusto talagang mangyari. "K-kase! A-ano kase! Ahm, hindi talaga ako sanay! Ahm. . . Hindi ako marunong! And actually, you're my first!" Pagtatapat ko sa kaniya. At mukang nagulat siya sa sinabi ko kaya napatawa siya ng bahagya. "Really? Uso pa pala yun? Hey, sorry for my word ha! But I know alam mo naman na natural na lang sa mga kabataan ngayon ang s*x di'ba? Kaya nagulat lang ako! Hope you will not get offended" sambit niya sakin. "So,wait lang, so you mean, you are still a virgin?" Seryosong tanong niya sa akin. Tanging tango lang ang aking naisagot na halata sa mukha niya na hindi makaget-over sa nalaman about sa akin. "Pero. . .I-i w-want to try!" Utal kong sambit sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit lumabas yun sa bibig ko. Siguro dala na rin ng bugso ng damdamin. "Are you sure?" Tanong niya sa akin. "Yes!" Tugon ko. "Okay! You do not have to worry! I'll be gentle!" Bulong niya sa akin sabay hawi sa aking buhok.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD