“Magkaibigan tayo! Bakit hindi mo kami nilapitan?!”
Umiiyak ako habang nakayakap sa‘kin si Jana. Narito kami ngayon sa bahay niya. Ewan ko kung bakit naglalakad pa siya sa daan ng alas dos nang madaling araw. Pero kung hindi niya ako nakita, baka roon na ako natulog.
“A-Alam ba ni Thirdy mga nangyari sayo?” She asked.
“Huwag! Huwag mo sabihin kay Thirdy! A-Ayoko... Mahihirapan lang siya...” Umiling ako.
“Oo, hindi ko na sasabihin,” pinakalma niya ‘ko. “Pinsan at ‘yung Tita ko lang naman kasama rito sa bahay, na sa ibang bansa magulang ko kaya pwede ka munang tumuloy rito. Hindi kita papayagang magpagala-gala sa daan!”
“P-Pwede naman ako kila Lori na lang, nakakahiya rito,” sabi ko.
“Huh? Nasa bakasyon pa yata sila, pero kapag nakabalik, pwede rin naman. Basta narito lang ako kapag k
