Güneşin ortalığı kasıp kavurduğu bir gündü. Helga yine önlüğünü giyip sağlık ocağına gitmiş yılmadan Ateş’i beklemeye koyulmuştu.
Garip konuşan köylüleri ise başından atmak öyle kolay da olmamıştı. Doktor yok, bunu insanlara anlatamıyordu.
Öfkeyle yerinden kalkıp Hüsam’ı aradı.
“Hüsam plan işe yaramayacak gibi. Ateş kaç gündür buraya adımını bile atmadı. Nasıl olacak bu iş?”
“Sabret az. Ben şimdi CİMER BİMER SABİM 112 115 ne varsa ariyom. Diyecem ki hastayım doktor yoktur! Bak o vakit nasıl tıpış tıpış kendi ayağıyla gelecek göreceksin!”
Helga sevinçten dört köşe olmuştu. Bunu daha önce niye düşünememişti.
“Hay aklınla bin yaşa Hüsam. Böyle akıllı bir adam Hazel de ne buluyor anlamıyorum. Gerçekten erkek milletini anlamak imkansız.”
Hüsam kadının onu Hazel’den kıskandığını sanıp sev
