Dışarıda kar yağmaya devam ediyordu ama odanın içi sıcaktı . Daha doğrusu , Nazlı’nın varlığı burayı ısıtıyordu . Yanımda huzurla uyuyordu , ben ise gözlerimi ondan alamıyordum . Saçlarına dokunuyordum , parmaklarımın arasında yumuşak tellerini hissettikçe içimde tarifsiz bir huzur ama aynı zamanda yakıcı bir arzu vardı . Onu izlemek bile beni çıldırtıyordu .
O uyanana kadar bekleyebilirdim ama sabrım tükenmek üzereydi . Daha fazla dayanamayıp saçlarını yüzünden araladım , burnumu boynuna yaklaştırıp derin bir nefes aldım . Mis gibi kokuyordu .
Nazlı gözlerini yavaşça açtı , bana baktı . O uykulu bakışlar … Ah , beni bitiren şey tam olarak buydu .
Gülümseyerek ,
“Günaydın ceylan gözlüm ,” dedim.
Nazlı , gözlerini ovuşturup bana daha yaklaştı , sesi yumuşacıktı .
“Günaydın bebeğim .
