Ngayon lang ako nakadama ng ganito katinding selos sa buong buhay ko. Ang sakit-sakit sa lalamunan. Hindi ako makahinga dahil ang sikip sa dibdib. Idagdag mo pa ang kirot na nararamdaman ko dahil sa patuloy kong pag clenched ng mahigpit sa aking kamao. Nakatago lang ito sa aking bulsa upang walang makahalata.
So…ganito pala, ang feeling kapag nasasaktan ka na ng sobra? Yung feeling mo na akala mo ikaw na. Pero ang totoo, yung kaibigan mo pala.
Ang masakit pa, yung walang kaide-ideya ang dalawang tao sa nararamdaman ng isa’t-isa. Pero sa unang tingin pa lang ng iba…napaka obvious na.
Bakit…ganoon? Ako ba ang may kasalanan dahil nagpakalayo-layo ako? O baka naman noong simula pa lang eh…wala na talaga akong pag-asa?
BAKIT SIYA PA SA DINAMI-RAMI NG TAO SA MUNDO ANG KAILANGAN MAHALIN NG MA
