Jack Of All Trades (SSPG)

Eiffel Tower

“Ok class you have a new classmate". Aniya ng proffesor namin sa isang culinary school abroad. "Hello goodmorning!. I am Rose Mary Prieto from the Philippines. I look forward to collaborating with you all this semester." Maikling pagpapakilala ko.

"Go ahead and sit beside Mr. Jack."”. Sambit ng aming guro.

Tinaas ko ang aking kamay para ma guide siya sa kanyang upuan. “Hello!, I'm Jack hope we get along”. At nagkamayan kami. “Hi! nice to meet you" Sagot niya.

"Do you have plans later maybe we could grab lunch together?. Alok ko.

"I can show you around”. Nakatinging pag imbita ko sa kanya.

"That would be great!" Nakangiting sagot niya.

Pagkatapos ng class namin lumapit ako at sinabihan siya "so lets go?”.

"Okay!" sabi nya. At nagtungo na kami sa cafeteria.

Habang kumakain kami. “You're from the Philippines right its your first time here in france?" Tanong ko.

"Yeah, I actually got a full scholarship, so I'm hoping to finish my degree here.". Pabida niya.

"Wow, so we're going to be classmates for the next two years!". sagot ko.

"Yes, hopefully” sagot nya.

"Where are you staying? Do you have any relatives or friends here?" Mausisa kong tanong.

"I'm staying at a dorm. I don't really have any acquaintances or friends here yet." Paliwanag niya.

"How about you? where do you live?”. Tanong nya sakin.

"I have an apartment nearby" sagot ko.

"Do you have plans this weekend? I'd love to show you around the area. Don't worry, I'll take care of everything." Nakangiting pagimbita ko sa kanya.

"you sure? Awesome! I've been wanting to explore, but I'm still completely unfamiliar with the place." masaya at nasasabik nyang sagot.

"Okay i look forward into it.” Masayang sagot ko. At nagkapalitan na kami ng number.

Hindi pa ako nagpapakilala na pinoy hindi naman kasi nya tinatanong kung taga saan ako. Sa buong linggo lagi kami magkatabi at magkasamang kumain.

Gabi ng biyernes nag message ako kay rose para iremind ang lakad namin bukas. “Hello "I am looking forward to our trip tomorrow." At agad naman nagreply. “"Okay, I'm excited!".

"See you goodnight.” Pahabol kong reply.

Kinaumagahan sinundo ko na si rose sa kanyang dorm gamit ang aking sasakyan. Katunayan ay may lihim akong pagtingin sa kanya at masaya ako pag kasama ko siya.

Bumaba ako ng sasakyan at pinagbuksan ko siya ng pinto. “Hello! lets go?"

"Okay! im excited" sagot niya.

"Did you eat already? Let's eat first!". Alok ko.

"Can't wait to eat outside. I'm honestly so tired of the food at the dorm." At tumigil kami sa restaurant para mag breakfast.

"Don't the French eat bread for breakfast?" Panigurong tanung nya.

"Yes its more about bread, butter and jam with coffee or hot choco”. Tugon ko.

Nang matapos na kami kumain pumunta na kami sa first destination namin. Bumaba ako ng sasakyan at pinagbuksan ko ito.

"Wowwww! The iconic landmark of paris, eiffel tower - lets gooo" Masayang sigaw nito.

Umakyat kami sa second floor. “Wow! It's so beautifull” namamanghang reaction nito.

At pinuntahan din namin ang summit.

"Would you like to experience a michelin star restaurant?" tanong ko kay rose.

"Are you serious right now id love to but isn't it expensive?" Excited na Tanong ni rose.

"It's on me dont worry" sagot ko.

"Okay lets go" Excited na sagot ni rose.

Habang kumakain kami. "One day, I will be running my own restaurant with a Michelin award." Mayabang kong sambit.

"Thats every chefs' dream - to have a michelin award so its my goal, too.” Mayabang din na sambit ni rose.

At itinaas ko ang wine “cheers!". At sabay kami uminom ng wine.

Pagkatapos naming kumain pinasyalan namin ang mga tourist spot ng paris.

Gabi na nung makarating kami sa dorm ni rose. “So how is it? Nag enjoy ka ba?”. Nakangiting tanong ko kay rose habang tinititigan ko siya.

Nagulat si rose “OMG! seryoso ka” hindi makapaniwalang reaction nito. At nakatitig lang sa akin.

"Bakit ngayon lang" tanong nito ng hindi parin makapaniwala.

"naubusan na ako ng english eh.” Pabiro kong sagot.

“Hala grabe ka buti naman at may kasama akong pinoy dito namimis ko na nga ang pamilya ko sa pilipinas" na halos mangiyak siya sa tuwa.

"Saglit lang ang dalawang taon na yan mamaya graduate na tayo.” Pagbibigay lakas ko ng loob sa kaniya.

"Kumusta ka naman sa dorm?" pahabol kong tanong sa kanya.

"Medyo hindi ko makasundo ang kasama ko sa kwarto, puti kasi parang racist.” Malungkot na tugon nito.

Pagkatapos ay napatingin siya sa kanyang orasan “Hala nasaraduhan na ako 10:00pm ang curfew namin.” Nag-aalalang sambit ni rose na para bang dina nya alam ang gagawin.

Nakipagkwentuhan pa kasi ito sa loob ng sasakyan ng malaman nyang pinoy ako hindi namin namalayan ang oras.

"Dun ka muna sa place ko malawak naman iyon at may tatlong kwarto.” Alok ko.

"Sige nga please wala kasi ako alam na matutulugan dito.” Pagmamakaawang sagot nito.

At pumunta na kami sa aking apartment.

"halika pasok ka feel at home.” Pagalok ko sa kanya habang nasa pinto ako.

"Wow ang ganda naman ng place mo.” Namangha na naman

Binuksan ko ang kwarto para ialok sa kanya.

"Dito ka na matulog may banyo nadin sa loob at may damit din diyan pantulog ikaw na bahala, goodnight.” Pahuling sinabi ko tsaka ako nagtungo sa aking room.

"Salamat po at salamat din sa magandang experience.” Pasasalamat nito ng nakangiti.

Kinaumagahan lumabas na ito sa kanyang kwarto at nakahanda na din ako para sa almusal naming dalawa.

"Kain na tayo.” Alok ko.

"wow namiss ko to.”

Naghanda ako ng tuyo, sunny side up, steam na okra, torta at fried rice. At may kasamang hot black rice coffee na napakabango ng aroman.

Niluto ko kng ito ng normal na luto ng pinoy.

Umupo agad si rose tinaas ang paa at nagkamay.

Paulit ulit nyang sambit na namis ko ang ganito. At nagkamay na din ako then sinaluhan ko na siyang kumain.

"The best pa din talaga ang pagkaing pinoy" sambit ni rose habang ineenjoy nya ang pagkain.

"Alam mo rose pang chef talaga ang pangalan mo.” Pabiro kong sabi sa kanya.

"Ha? Bakit naman?" Tanong nito nang napapaisip kung bakit.

"Rosemary na nga prito pa!.”at sabay kami nagtawanan.

Nang matapos na kami kumain inalok ko ito.

"Gusto mo bang tumira dito?” Bigla kong sambit.

"Kung okay lang sayo hindi ko kasi kasundo ang aking kasama sa kwarto.” Masaya nyang sagot.

"Okay katunayan ay wala din akong kakilala at kamaganak dito, namimiss ko din ang pinas kaya nung nalaman ko na pinay ka agad kitang in-approach.” Sambit ko sa kanya.

Mula noon magkasama na kami lagi sa school, bahay, gala at dun kami naging magbestfriend.

Gusto ko na siya subalit ayaw ko itong aminin sa kanya baka mawala ang meron kami at tuluyan siyang lumayo sakin.

Magkasama kami sa iisang bubong subalit wala itong malisya, purong kaibigan lang talaga ang turing namin kahit unti unti na akong nahuhulog sa kanya.

At nung graduating na kami nagkaroon ng cooking competition sa school namin at madaming pumuntang mga chef para maghanap ng may potential para magtrabaho sa kanila.

Nasa limampu kami na magpapaligsahan sa pagluluto kasama na din si rose.

Dito, lahat kami ay graduating na.

Sa harapan namin ay madaming sangkap may salmon, beef, pork, lobster at mga seafoods.

At nang tumunog na ang bell nagtakbuhan kaming lahat para pumili kong anong dish ang lulutuin. Kumuha ako ng beef tenderloin.

Agad ako pumunta sa aking station para iprepare na ang lahat ng sangkap na gagamitin dahil limitado lang ang oras ng pagluluto.

Ginayat ko ang karne ng tig isang pulgada. Nag minced ako ng 2 head ng garlic.

Minarinade ko ang karne gamit ang worcestershire sauce, soy sauce, oyster sauce, bawang, paminta, at asukal.

At niluto ko ang karne sa olive oil at butter at nilagyan ko din ito ng mushroom.

Niluto ko ng medium rare ang karne at ng matapos ito, naglagay ako ng Crispy golden fried garlic, fresh spring onion at nag sprinkle ako ng chili flakes at toasted sesame seeds.

Bago pa man tumunog ang alarm na nagpapahiwatig na ang oras ay tapos na, naiplate ko na ito. Napalingon ako kay rose at natapos na din nya ang kanyang dish bago maubos ang oras.

30 minutes lang ang binigay na oras. Kung ilang marka ang ibibigay ng hurado yun na din ang magiging grade mo. 75 ang pinakamababa at 100 ang pinakamataas.

Madami ng tapos mag presenta ng kanilang dish at 85 palang ang naitalang pinakamataas.

Si rose na ang nagpresenta ng kanyang dish. “Hello I've prepared a honey garlic butter salmon.” Inexplain niya ito kung ano ang ingredients na kanyang ginamit. Ano ang proseso ng kanyang dish. At nakakuha siya ng markang 95.

Nagpalakpakan ang mga classmate namin pati nadin ang mga manood. Liningon ako ni rose na para bang niyayabangan ako kasi siya ang may pinakamataas na marka.

Nang ako na ang mag prisenta. “My dish is called beef mushroom salpicao.” At biglang nagtanong ang mga hurado. “Did you marinade the meat.” Tanong ng isang hurado.

"Yes chef, I did" sagot ko.

"What is the ideal time for marination.” Sunod na tanong nito.

"30 minutes to 2 hrs chef.” Tugon ko.

"Given time was only 30 minutes to finish your dish thats the minimum time for marination.” Masungit na sambit ng chef na para bang ang dish ko ay kulang sa preparasyon at mali ang proseso na ginawa ko.

"Just by hearing on how you prepare the dish the flavor was not rich enough.” Komento nito.

Nako babagsak na ata ako sabi ko sa isip isip ko.

Nagsalita din ang isang hurado na chef.

"Your dish presentation is stunning.” Komento nito.

"Thanks chef.” Mabilis kong sagot.

At tinikman na ang aking dish.

Pagkasubo nito - “Wow! it has a rich flavor. The meat is so tender. This is perfect.” Manghang komento ng isang hurado.

Tinikman din ng dalawa pang chef.

"How come that the flavor is so rich when the time of marination is not enough?.” Hindi pa din makapaniwalang tanong nito.

At may hinugot ako sa aking bulsa at pinakita ko ito sa mga hurado.

"Since I dont have much time to prepare, I used a syringe to put the flavor inside.” At nagpalakpakan ang mga hurado. Binigyan ako ng perfect score. “Yumuko ako sa mga hurado at sinabi ko ng malakas. “Thanks chef.!”

Graduation na namin.

"Anong plano mo after ng graduation.” Tanong ko kay rose.”

"Baka uuwi na ako ng pinas at magpatayo ako ng sarili kong diner.” Tugon nito.

"Ayaw mo bang magwork dito?” Tanong ko.

"Sa pinas na ako maghahanap ng trabaho namimis ko na ang pamilya ko hirap malayo sa kanila" Desididong sagot nya.

"Napayakap ako kay rose at yumakap din siya. “Mamimiss kita rose.” Sambit ko na may halong lungkot.

"Mamimiss din kita jack.” Malambing na sagot niya.

“Ikaw kelan ka uuwi ng pinas.” Tanong niya.

"Bka next year pa ako.” Magsabi ka lang para maginvest ako sa ipapatayo mong diner" Pabiro kong sabi sa kanya.

At hinatid kona si rose sa airport.

Nagyakapan kami ng mahigpit.

Hahalikan ko sana siya sa kaniyang pisngi subalit napalingon ito at nagdampi ang aming mga labi.

Nagulat kaming dalawa at natahimik.

"Bye rose ingat ka sa biyahe.” Sabi ko.

"By jack ingat ka din dito i will miss you" pahabol nyang sagot habang papasok na ito sa airport.