25

3196 Words

“I DON’T know how to thank you, Raven. I really don’t.” Tinapik-tapik ni Raven ang balikat ni John Paul na namamasa na ang mga mata. Papunta sila sa private room niya sa DRMMH. Ethan was healthy enough to go back to the operating room. Nakontrol na ng antibiotics ang infection. Maganda ang over-all progress ng bata kahit pa hindi gumaganda ang resulta ng function test ng isa nitong kidney. Nahihirapan pa rin iyon sa kasalukuyan. Naniniwala ang mga doktor na makakatulong ang gagawing transplant. “Hindi mo naman kailangang magpasalamat, JP. Kung nagkataon na nagkabaliktad ang sitwasyon ay gagawin mo ang kaparehong bagay.” Nasisiguro ni Raven ang bagay na iyon. Walang kahit na munting duda. “I’m still so thankful you’re a match.” “Me, too.” Pinapasalamatan pa rin niya ang lahat ng diyos n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD