CHAPTER 9

474 Words
KINABUKASAN bumaba ako at natigilan ako kung sino ang nasa may living room. "You came back? What are you doing here?" Tanong ko ng makalapit ako sakanya. Prente itong nakaupo at napatingin sa akin. "Nothing. I'm just bored." Sagot nito. Lumapit ako sa kinaroroonan niya at umupo sa kaharapan na upuan. Ayoko na kasing maulit na may mangyari sa amin pag nagkalapit pa kaming dalawa. "Kagabe umalis ka na lang bigla tapos babalik ka na naman dito." Saad ko. "I have a key, remember?" Nakangising sabi niya at nakatingin pa din sa akin. Napairap ako. "Bakit nga ba nakalimutan ko iyon." Sarkastiko na sabi ko. "By the way, kumain ka na ba?" Biglaan na tanong niya sa akin. Umiling ako. "Hindi pa, tinatamad akong magluto ee." Pagdadahilan ko. "Wait me here. May carbonara at cheese cake sa bahay, ipagdadalhan kita dito." Sabi niya bago tumayo. Hindi na ako nakapagsalita dahil lumabas na kaagad ito. Sumandal na lang ako sa sofa at hinayaan siya. Lumipas ang 10 minutes na may dalang pagkain si Jaden, umupo ito sa harapan ko at may inabot na tinidor. "Thank you." Iyon na lang ang nasabi ko bago nagumpisang kumain. Para akong nailang ng maramdaman ko na may nakatingin sa akin. Tumigil ako sa pagsubo at nagtataka na may halong ilang ang binigay na tingin sa kanya. "Why?" Nagtatakang tanong ko. Umiling ito. "Nothing, don't mind me. Just continue." Sabi nito. "Paano ako kakain kung nakatingin ka? Nakakailang kaya." Natawa siya dahil sa sinabi ko. "Fine, hindi na." Natatawang sabi niya at humiga sa sofa. Ipinagpatuloy ko na yung pagkain ko, hanggang sa matapos ako hindi na nagsalita si Jaden. Tumingin ako sakanya, nakatingin na ulit ito sa akin. "May tanong ako." Biglaan na sabi ko sa kanya. "What is it?" "Bakit doctor ang kinuha mo? As fas as I remember your dad is the CEO of Walton Corp. You also be the next CEO if ever." Umupo ito. "Yeah I know that. But I love what I am doing. Gusto ko kasi talagang maging doctor noon pa, dad have no choice but to accept what I am now today. I also remember maybe Tito Aaren will be the next CEO." Paliwanag niya. "Kaya naman pala." Iyon na lang ang nasabi ko. "If ever I have a daughter or son, I want him/her to take a doctor like me." Dagdag pa nito. "Nice. Pero syempre huwag mo naman ipressure yung magiging anak mo para sa pangarap niya." Salansa ko. "I know that, Victoria. Alam ko na susunod sa yapak ko ang magiging anak ko." Kumpiyansa na sabi niya. Napailing na lang ako at hinayaan siya na magkwento pa tungkol sa kanya. We're not even a friend or something special, pero parang komportable kami na ganito kahit ilan araw palang ako dito at may nangyari pa sa amin. Ang bilis naman.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD